VI KZP 28/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia M. Budzianowski. Sędziowie: S. Kaciczak, Z. Neumann (sprawozdawca).Prokuratora Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Tadeusza S., oskarżonego z art. 203 § 1 k.k. w związku z art. 60 § 2 k.k., po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Olsztynie postanowieniem z dnia 31 marca 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy skazanie dwoma lub więcej wyrokami za przestępstwa umyślne w warunkach art. 60 § 1 k.k., popełnione zanim zapadł pierwszy z tych wyroków, uznać należy za dwukrotne lub wielokrotne skazanie, czy też za jednorazowe w rozumieniu art. 60 § 2 k.k., jeżeli spełnione zostały pozostałe warunki określone w tym przepisie?".i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 60 § 2 k.k., zawierający określenie tak zwanej recydywy specjalnej wielokrotnej, z którą ustawa wiąże szczególnie zaostrzony wymiar kary, przewiduje dla jego zastosowania do sprawcy przestępstwa konieczność łącznego zaistnienia szeregu ściśle określonych przesłanek.Do przesłanek tych należy między innymi stwierdzenie, że sprawca został uprzednio co najmniej dwukrotnie skazany w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., to znaczy łącznie przynajmniej trzy razy, oraz że odbył on z tych skazań każdorazowo nie mniej niż 6 miesięcy pozbawienia wolności, a więc co najmniej rok pozbawienia wolności jako przestępca powrotny.Treść przepisu art. 60 § 2 k.k. wskazuje więc na to, że może on mieć zastosowanie dopiero przy czwartym skazaniu.Dwukrotne skazanie, o którym mowa w art. 60 § 2 k.k., oznacza zatem co najmniej trzykrotne uprzednie skazanie, w tym drugi i trzeci raz w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., to znaczy za przestępstwa popełnione po odbyciu za każdym razem uprzednio orzeczonej kary pozbawienia wolności.Przez określone wyżej skazania należy rozumieć wymierzenie prawomocnym wyrokiem kary pozbawienia wolności w rozmiarze nie niższym niż 6 miesięcy, choćby tego rodzaju kary orzeczono (z osobna i łącznie) za więcej aniżeli za jedno przestępstwo.Skazanie z zastosowaniem art. 60 § 1 k.k. dwoma lub więcej wyrokami za dwa lub więcej przestępstw (określonych w tym przepisie), które sprawca popełnił, zanim zapadł pierwszy z tych wyroków, nie może być zatem uznane za co najmniej "dwukrotne skazanie" w rozumieniu art. 60 § 2 k.k. W takim bowiem wypadku zachodzą przesłanki z art. 66 k.k. do orzeczenia kary łącznej, którą należałoby zresztą orzec, choćby nawet sprawca odbył już w całości poszczególne kary wymierzone mu za zbiegające się przestępstwa (art. 72 k.k.).Skazanie sprawcy z zastosowaniem art. 60 § 1 k.k. dwoma lub więcej wyrokami za przestępstwo popełnione przed wydaniem pierwszego z tych wyroków nie może być uznane za co najmniej "dwukrotne skazanie" w rozumieniu art. 60 § 2 k.k. także z tego powodu, że dotyczą one przestępstw popełnionych przed odbyciem przez sprawcę kar orzeczonych tymi wyrokami, w związku z czym żadne z tych przestępstw nie mogło być popełnione w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. w stosunku do skazań objętych tymi wyrokami.