VII KZP 16/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Żurawski (sprawozdawca). Sędziowie: J. Szamrej, W. Żebrowski.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Ludwika Stefana W., oskarżonego z art. 205 § 1 w związku z art. 60 § 3 k.k. i innych, po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Warszawie postanowieniem z dnia 28 marca 1977 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy art. 60 § 2 k.k. ma zastosowanie do sprawcy, skazanego dwukrotnie w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., który odbył łącznie co najmniej rok pozbawienia wolności, ale odbywanie kar orzeczonych z zastosowaniem art. 60 § 1 k.k. rozpoczął dopiero po drugim z tych skazań?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 60 § 2 k.k. uzależnia zastosowanie przewidzianego w nim nadzwyczajnego zaostrzenia kary między innymi od poprzedniego dwukrotnego skazania sprawcy w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. oraz od odbycia przez niego łącznie co najmniej roku pozbawienia wolności.Jedna z wymienionych wyżej ustawowych przesłanek art. 60 § 2 k.k., a mianowicie wymaganie odbycia przez sprawcę łącznie co najmniej roku pozbawienia wolności, była przedmiotem uchwały Sądu Najwyższego z dnia 29 lipca 1971 r. - VI KZP 101/70 (OSNKW 1971, z. 10, poz. 142).Sąd Najwyższy wyjaśnił w niej, że art. 60 § 2 k.k. ma zastosowanie do sprawcy skazanego dwukrotnie w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k., jeżeli na poczet każdej z orzeczonych kar odbył on co najmniej 6 miesięcy, łącznie - rok pozbawienia wolności, a ponadto jeżeli zachodzą pozostałe warunki zawarte w § 2 tegoż przepisu. W uzasadnieniu uchwały Sąd Najwyższy zwrócił uwagę na to, że cechą charakterystyczną powrotu do przestępstwa przewidzianego w art. 60 § 2 k.k. jest jego "wielostopniowość". Wyraża się ona w tym, że sprawca powraca co najmniej po raz czwarty do przestępstwa - po trzykrotnym odbyciu kary pozbawienia wolności (w tym dwukrotnie jako przestępca powrotny). Dopuszczenie się w takich warunkach przestępstwa wskazuje na to, że poprzednie skazanie sprawcy i odbyte kary nie wpłynęły na niego w sposób resocjalizujący, w związku z czym zachodzi potrzeba siągnięcia po znacznie surowszą represję przez wymierzenie mu kary co najmniej w potrójnej wysokości dolnego zagrożenia (nie mniej jednak od 2 lat).Przytoczona wyżej argumentacja cytowanej uchwały, którą należy w całości podzielić, w istocie odnosi się wprost do problematyki związanej z rozważanym zagadnieniem prawnym. Uwzględniając ją należy przyjąć, że przewidziane w art. 60 § 2 k.k. wymaganie dwukrotnego skazania sprawcy w warunkach określonych w art. 60 § 1 k.k. jest spełnione tylko wtedy, gdy po pierwszym skazaniu popełnił on co najmniej dwa przestępstwa w warunkach recydywy (art. 60 § 1 k.k.), każdorazowo po odbyciu kolejnych kar pozbawienia wolności w rozmiarze nie mniejszym niż 6 miesięcy, łącznie co najmniej 1 roku.