VI KZP 43/71

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia Z. Neumann. Sędziowie: T. Majewski, W. Sutkowski (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: J. Pozorski.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Leona G. o wydanie wyroku łącznego po rozpoznaniu przekazanego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki we Wrocławiu postanowieniem z dnia 11 czerwca 1971 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"1. Czy w wypadku kiedy zachodzą warunki do orzeczenia kary w stosunku do osoby prawomocnie skazanej w warunkach określonych w art. 60 § 1 lub 2 k.k. wyrokami, w których orzeczono nadzór ochronny (art. 62 k.k.), można w wyroku łącznym orzec także w kwestii tego nadzoru przez wyznaczenie zamiast wymienionych w poszczególnych wyrokach jego okresów, przekraczających w sumie górną granicę ustawową trwania nadzoru ochronnego, tzn. 5 lat (art. 63 § 1 k.k.) jednego jego okresu mieszczącego się w ustawowych granicach?2. Jeżeli dopuszczalne jest zamieszczenie w wyroku łącznym takiego orzeczenia o nadzorze ochronnym, to czy wolno przy wyznaczeniu okresu tego nadzoru kierować się zasadami wymiaru kary łącznej, o jakiej mowa w art. 67 § 1 k.k.?3. Gdyby możliwość orzeczenia w wyroku łącznym obok kary łącznej o okresie nadzoru ochronnego była wyłączona, to jak należałoby w postępowaniu wykonawczym postąpić z realizacją nadzorów, orzeczonych w poszczególnych wyrokach objętych wyrokiem, których okresy, nawet odpowiadające ustawowemu minimum (tzn. 3 lata), muszą przy indywidualnym wykonaniu tych orzeczeń być w sumie dłuższe od 5 lat?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZ oznaczenia rozdziału IX kodeksu karnego, jak również z treści zawartych w nim przepisów (art. 66-72) wynika, że wskazane tam zasady łączenia dotyczą jedynie kar zasadniczych oraz kar dodatkowych wymienionych w art. 38 pkt 1-4 k.k.Zasady te natomiast nie mają zastosowania do nadzoru ochronnego, który nie jest ani karą zasadniczą, ani karą dodatkową w rozumieniu art. 30 i 38 k.k.Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.k. nadzór ochronny orzeka się na okres od 3 do 5 lat i wykonuje się go od chwili zwolnienia skazanego z zakładu karnego. Skoro zatem przepisy dotyczące kary łącznej nie mają zastosowania do nadzoru ochronnego, to powstaje pytanie, jak ten nadzór należy wykonać w wypadku orzeczenia go za kilka ze zbiegających się przestępstw i w jaki sposób należy dać temu wyraz w orzeczeniu o karze łącznej.Nie można przyjąć, że orzeczony nadzór ochronny za kilka zbiegających się przestępstw należy wykonywać oddzielnie przez wszystkie okresy, na które został orzeczony. Taki bowiem pogląd byłby zaprzeczeniem istoty nadzoru ochronnego, który zmierza do utrwalenia w okresie od 3 do 5 lat resocjalizacji osiągniętej w zakładzie karnym. Oddzielne wykonywanie nadzoru ochronnego przez wszystkie okresy, na które został orzeczony za zbiegające się przestępstwa, w każdym wypadku przekroczyłoby górną granicę zakreśloną dla tego rodzaju środka w art. 63 § 1 k.k. Z drugiej zaś strony wykonanie nadzoru ochronnego przez okres najdłuższy, na który został orzeczony za jedno ze zbiegających się przestępstw, jest w swej istocie jednoczesnym wykonaniem tego nadzoru, orzeczonego w związku ze skazaniem za pozostałe zbiegające się przestępstwa, tym bardziej że wykonuje się go zawsze po zwolnieniu skazanego z zakładu karnego.Niezależnie zatem od tego, czy przy orzekaniu kary łącznej sąd ustosunkuje się do orzeczonych nadzorów ochronnych, wykonanie tych środków nie może przekroczyć okresu najdłuższego, na który został orzeczony za jedno ze zbiegających się przestępstw.Z przedstawionych powodów uchwalono jak na wstępie.