VI KZP 51/68

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski.Sędziowie: F. Karolus (sprawozdawca), R. Staszkiewicz.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana K. i innych, oskarżonych z art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228), po rozpoznaniu przedstawionej przez Sąd Wojewódzki w Rzeszowie postanowieniem z dnia 3 października 1968 r. kwestii prawnej wymagającej zasadniczej wykładni ustawy:"Czy zabranie w celu przywłaszczenia mięsa ubitego przez N.N. sprawców łosia w warunkach określonych w art. 55 ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 226) stanowi zagarnięcie mięsa z ubitego łosia, a więc mienia społecznego lub prywatnego - art. 1 § 1 ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) lub art. 257 § 1 k.k. - czy też naruszenie prawa cudzego polowania?"po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k. uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZwierzyna łowna ubita lub łowiona bezprawnie w wydzierżawionym obwodzie łowieckim należy do wydzierżawiającego, a w obwodzie nie wydzierżawionym - do zarządcy obwodu (art. 57 ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. - Dz. U. Nr 36, poz. 226).Ponieważ zarówno wydzierżawiającym, jak i zarządcą obwodu może być jedynie organ do spraw rolnictwa i leśnictwa prezydium powiatowej rady narodowej albo przedsiębiorstwo lasów państwowych lub zarząd państwowych gospodarstw rolnych (art. 15 ust. 3 i 4 oraz art. 19 ust. 1 i 2 powyższej ustawy), przeto zwierzyna ta stanowi zawsze mienie społeczne, a więc nie może być przedmiotem przestępstwa z art. 257 k.k.Ustawa z dnia 17 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 226) zawiera sankcje karne za naruszenie przepisów dotyczących hodowli, ochrony zwierząt łownych i polowania, przy czym w szczególności w art. 55 ust. 8 wylicza wypadki bezprawnego wejścia w posiadanie zwierzyny łownej, natomiast ani w tym ostatnim, ani w żadnym innym przepisie nie normuje się wypadku objętego pytaniem Sądu Wojewódzkiego, z czego wynika, że przepisy tej ustawy nie mają do niego zastosowania.Zabór w celu przywłaszczenia zwierzyny łownej ubitej już bezprawnie przez inną osobę nie wchodzi również w zakres polowania, a więc nie stanowi też naruszenia cudzego prawa polowania. Pytanie Sądu Wojewódzkiego w tym zakresie jest jednak bezprzedmiotowe, albowiem art. 270 § 1 k.k. w części dotyczącej ochrony cudzego prawa polowania został uchylony przepisem art. 64 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. Od wejścia w życie tej ustawy cudze prawo polowania nie jest już przedmiotem odrębnej ochrony prawnej, a jedynie korzysta z ochrony, jaką jest otoczona hodowla i planowa gospodarka zwierzyną łowną.W tym stanie rzeczy, skoro zwierzyna łowna ubita bezprawnie stanowi mienie społeczne i skoro do zaboru w celu przywłaszczenia tej zwierzyny nie mają zastosowania przepisy karne ustawy z dnia 17 czerwca 1959 r. o hodowli, ochronie zwierząt łownych i prawie łowieckim (Dz. U. Nr 36, poz. 226), to sprawca zagarnięcia takiej zwierzyny - w zależności od jej wartości - podlega odpowiedzialności karnej z ustawy z dnia 18 czerwca 1959 r. (Dz. U. Nr 36, poz. 228) lub z ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149).