VI KZP 7/88

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia W. Ochman.Sędziowie: J. Mikos, M. Synoradzki (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: H. Minarczuk.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Henryka F., skazanego za czyn określony w art. 203 § 1 k.k. w zw. z art. 60 § 1 k.k., po rozpoznaniu przekazanego na podstawie art. 390 § 1 k.p.k. przez Sąd Wojewódzki w Gdańsku postanowieniem z dnia 31 marca 1988 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy kilkunastoletnie bezskuteczne poszukiwanie nadzorowanego w celu umieszczenia go w ośrodku przystosowania społecznego i ukończenie przez niego 60 lat stanowi inną przyczynę wyłączającą postępowanie wykonawcze i stwarza podstawę do umorzenia tego postępowania na podstawie art. 17 § 1 k.k.w.?"postanowił odmówić udzielenia odpowiedzi.Uzasadnienie faktyczneSąd Wojewódzki w Gdańsku, przedstawiając Sądowi Najwyższemu zagadnienie prawne, uznał, że wymaga ono zasadniczej wykładni ustawy z tego powodu, iż wobec skazanego nie można wykonać orzeczenia o umieszczeniu go w ośrodku przystosowania społecznego wobec nieskutecznych jego poszukiwań, ukończenia 60 roku życia i - co wynika z treści postanowienia o umorzeniu postępowania wykonawczego - domniemania, iż przestrzega on porządku prawnego, skoro brak dalszych skazań odnotowanych w rejestrze skazanych.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Stan faktyczny wskazany w treści zaskarżonego postanowienia odpowiada sytuacji przewidzianej w dyspozycji art. 17 § 2 k.k.w. (zdanie drugie), który upoważnia sąd do zawieszenia postępowania. Natomiast w sytuacji, kiedy ani kodeks karny, ani kodeks karny wykonawczy nie nakładają ograniczeń w stosowaniu ośrodka przystosowania społecznego z punktu widzenia wieku skazanego albo czasu, jaki upłynął od uprawomocnienia się orzeczenia, brak podstaw do przyjęcia, iż okoliczności te mogą stanowić przyczynę wyłączającą postępowanie wykonawcze. "Inna przyczyna", o której mowa w art. 17 § 1 k.k.w., stanowić musi bądź negatywną przesłankę dopuszczalności postępowania wykonawczego, bądź o takiej niedopuszczalności decydować musi brak dodatniej przesłanki. Przedstawione przez Sąd Wojewódzki przesłanki stanowią okoliczności faktyczne, które powinny być przedmiotem oceny w toku postępowania wykonawczego, także w toku rozważań podejmowanych na podstawie art. 26 § 1 k.k.w.Okoliczności te - w świetle unormowania wynikającego z art. 17 § 2 k.k.w. - nie mogą mieć wpływu na ocenę dopuszczalności postępowania wykonawczego. W świetle tego unormowania nie można uznać, że pytanie wyżej sformułowane wymaga zasadniczej wykładni ustawy, i dlatego należało odmówić udzielenia nań odpowiedzi.