VI KZP 75/70

UchwałaIzba Karna1971-02-11

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy każde użycie siły fizycznej kwalifikujące czyn jako zuchwałą kradzież z art. 208 k.k. wyczerpuje pojęcie przemocy wyłączającej możliwość zastosowania przepisów o wykroczeniach?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy orzekł, że przemocą kwalifikującą kradzież popełnioną w sposób szczególnie zuchwały (art. 208 k.k.) jest każde użycie przez sprawcę siły fizycznej skierowanej bądź bezpośrednio przeciwko osobie, bądź pośrednio przeciwko niej, a bezpośrednio przeciwko rzeczy. Nie chodzi tu o nasilenie użytej siły, lecz o sam fakt jej użycia dla zawładnięcia cudzym mieniem. Taka przemoc wyłącza możliwość zastosowania przepisów o wykroczeniach.
Stan faktyczny
Przedstawiono zagadnienie prawne dotyczące kwalifikacji czynu z art. 208 k.k. (zuchwała kradzież) w kontekście przepisów o wykroczeniach. Chodziło o ustalenie, czy każde użycie siły fizycznej w ramach zuchwałej kradzieży wyłącza możliwość zastosowania przepisów o wykroczeniach, oraz jakie kryteria powinno spełniać fizyczne działanie, by nabrać charakteru przemocy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchwalił udzielić odpowiedzi na przedstawione zagadnienie prawne.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: F. Karolus, Z. Nyczaj (sprawozdawca).Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Wojciecha D., oskarżonego z art. 208 k.k., po rozpoznaniu przedstawionego przez Sąd Wojewódzki w Krakowie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 1970 r. zagadnienia prawnego wymagającego zasadniczej wykładni ustawy:"Czy każde użycie siły fizycznej kwalifikujące czyn jako zuchwałą kradzież z art. 208 cz. 1 k.k. wyczerpuje pojęcie przemocy wyłączającej, w myśl art. 16 § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149), możliwość zastosowania art. 1 i 2 cytowanej ustawy oraz jakim kryteriom powinno odpowiadać fizyczne działanie, by nabrało ono charakteru przemocy, o jakiej mowa we wzmiankowanym wyżej przepisie?"i po wysłuchaniu prokuratora, na podstawie art. 390 k.p.k.,uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZ mocy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. (Dz. U. Nr 23, poz. 149) niektóre drobne przestępstwa zostały jako wykroczenia przekazane do orzecznictwa karno-administracyjnego. Z art. 16 § 3 tej ustawy wynika, że nie stanowi wykroczenia m.in. kradzież mienia o wartości nie przekraczającej kwoty 300 zł (art. 1 tej ustawy) popełniona przy użyciu przemocy.Skoro sposób działania ma takie znaczenie dla oceny stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu, że decyduje o tym, iż czyn stanowi przestępstwo, a nie wykroczenie, to przy wykładni pojęcia przemocy należy mieć na uwadze nie tyle nasilenie użytej przez sprawcę siły fizycznej, co sam fakt użycia takiej siły dla zawładnięcia cudzym mieniem ruchomym w celu przywłaszczenia. W tym rozumieniu przemocą kwalifikującą kradzież popełnioną w sposób szczególnie zuchwały (art. 208 k.k.) jest każde użycie przez sprawcę siły fizycznej skierowanej bądź bezpośrednio przeciwko osobie (np. przez uderzenie jej w rękę dla wytrącenia trzymanej portmonetki) bądź też pośrednio przeciwko niej, a bezpośrednio przeciwko rzeczy (np. przez wyszarpnięcie torebki). Chodzi tu oczywiście o użycie takiej siły, która nie przybiera postaci gwałtu w rozumieniu art. 210 § 1 k.k.Za tego rodzaju wykładnią pojęcia przemocy przemawia także to, że kradzież dokonana w sposób szczególnie zuchwały została w art. 208 k.k. potraktowana na równi z kradzieżą z włamaniem, którą art. 16 § 2 omawianej ustawy również wyłącza spod jej działania.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 208 KKart. 208art. 16 § 3art. 1art. 390 KPKart. 210 § 1 KKart. 16 § 2§ 3§ 1§ 2

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.