VI KZP 89/70

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia A. Pyszkowski. Sędziowie: M. Budzianowski, L. Chmielewski, K. Czajkowski, F. Karolus (współsprawozdawca), S. Kotowski (sprawozdawca), T. Majewski.Prokurator Prokuratury Generalnej: T. Guzkiewicz.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu wniosku Prokuratora Generalnego PRL z dnia 14 listopada 1970 r. o wyjaśnienie przepisu art. 25 § 1 lit. e) u.k.s. mogącego budzić wątpliwości co do tego:"Czy o zastosowaniu tego przepisu do występku skarbowego polegającego na uszczupleniu należności państwowej decyduje tylko wysokość uszczuplonej należności, czy też decydować może także wartość przedmiotu występku?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratora, na podstawie art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. Nr 11, poz. 54)uchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktycznePrzepis art. 25 § 1 lit. e) u.k.s. wymienia dwie szczególnie obciążające okoliczności, które powodują surowszą od przewidzianej w przepisach szczególnych u.k.s. odpowiedzialność karną sprawcy umyślnego występku skarbowego popełnionego w tych okolicznościach. Okolicznościami tymi są: szczególnie duża wartość przedmiotu występku skarbowego albo narażenie przez umyślny występek skarbowy na uszczuplenie należności państwowej w wysokości przekraczającej 100.000 zł. Wniosek o wyjaśnienie tego przepisu podnosi wątpliwość, czy te szczególnie okoliczności mogą występować łącznie.Wątpliwość tę należy rozstrzygnąć w ten sposób, że okoliczności te mogą występować tylko rozdzielnie. Konstrukcja bowiem art. 25 § 1 lit. e) u.k.s. wiąże się z całokształtem systematyki występków skarbowych i kar za nie przewidzianych. W szczególności gdy do znamion występku skarbowego należy narażenie na uszczuplenie należności państwowej, to o zagrożeniu decyduje wysokość narażonej na uszczuplenie należności państwowej. Jeżeli zaś do znamion występku skarbowego należy tylko wartość przedmiotu występku, to wówczas ta wartość rozstrzyga także o rodzaju i wysokości zagrożenia karnego. O zastosowaniu więc do sprawcy umyślnego występku skarbowego, przez popełnienie którego naraża on Skarb Państwa na uszczuplenie należności państwowej, artykułu 25 § 1 lit. e) u.k.s. decydować może wyłącznie wysokość narażonej na uszczuplenie należności państwowej, przekraczająca 100.000 zł, a nie szczególnie duża wartość przedmiotu tego występku.