VII KZP 28/77

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia J. Polony (sprawozdawca). Sędziowie: S. Mirski, J. Pustelnik.Prokurator Prokuratury Generalnej: A. Kabat.SentencjaSąd Najwyższy w sprawie Jana K., oskarżonego z art. 210 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu przedstawionego w trybie art. 390 § 1 k.p.k. postanowieniem z dnia 16 kwietnia 1977 r. następujących pytań prawnych:"1. Czy jest możliwe zastosowanie art. 60 § 2 k.k. w sytuacji, gdy pierwsze ze skazań po odbyciu kary zostało uznane za niebyłe na skutek abolicji, a było uprzednio podstawą do kolejnych skazań w warunkach art. 60 § 1 k.k.?2. Czy na zastosowanie art. 60 § 2 k.k. ma wpływ data wejścia w życie ustawy o amnestii, która skazanie pierwsze uznała za niebyłe, zwłaszcza gdy abolicja została zastosowana po skazaniu w myśl art. 60 § 1 k.k.?"i po wysłuchaniu wniosku prokuratorauchwalił udzielić odpowiedzi jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneZgodnie z dotychczasowym orzecznictwem Sądu Najwyższego zatarcie skazania przewidziane w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 21 lipca 1969 r. o amnesti (Dz. U. Nr 21, poz. 151) wyłącza możliwość przypisania oskarżonemu recydywy w stosunku do czynu powrotnego tylko wtedy, gdy zatarcie za czyn poprzedni następuje przed popełnieniem czynu powrotnego (OSNKW 1972, z. 1, poz. 15; por. ponadto OSNKW 1965, z. 10, poz. 124 i OSNKW 1966, z. 11, poz. 124).W związku z tym uznanie za niebyłe skazania za wcześniejszy czyn - już po skazaniu oskarżonego za powrotne przestępstwo popełnione w warunkach art. 60 § 1 k.k. - nie odbiera tym bardziej temu drugiemu skazania charakteru przesłanki dającej podstawę do zastosowania art. 60 § 2 k.k. w razie spełnienia pozostałych warunków przewidzianych w tymże przepisie.Zatarcie bowiem skazania za pierwszy czyn nie przekreśla faktu, że w chwili popełnienia przestępstwa powrotnego oraz w czasie wyrokowania w sprawie o to przestępstwo poprzednie skazanie istniało rzeczywiście i prawnie, o czym sprawca wiedział.Z powyższych względów Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi jak wyżej.