I NO 1/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-06-03

Skład orzekający: Janusz Niczyporuk, Adam Redzik, Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez Ministra Zdrowia na uchwałę Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych skutkuje umorzeniem postępowania przez Sąd Najwyższy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, ponieważ cofnięcie skargi przez Ministra Zdrowia, zgodnie z odpowiednio stosowanym art. 391 § 2 k.p.c., skutkuje umorzeniem postępowania apelacyjnego. Przepis ten, w związku z art. 41 ust. 3 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej i art. 398^21 k.p.c., znajduje zastosowanie również w postępowaniu zainicjowanym skargą do Sądu Najwyższego od uchwały Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych.
Stan faktyczny
Minister Zdrowia wniósł skargę do Sądu Najwyższego na uchwałę Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych dotyczącą kwalifikacji diagnostów laboratoryjnych. Minister Zdrowia cofnął następnie swoją skargę. Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych wniosła o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia na uchwałę Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NO 1/20 POSTANOWIENIE Dnia 3 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Redzik SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia na sprzeczną z prawem uchwałę nr (…)/2019 Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych z dnia 13 września 2019 roku w sprawie określenia zasad i trybu wydania zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach do wykonania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz zasad uznania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 czerwca 2020 r. postanawia umorzyć postępowanie UZASADNIENIE Krajowa Rada Diagnostów Laboratoryjnych działając na podstawie art. 39 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 1 pkt 2 oraz art. 27 pkt 12 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (t.j. Dz.U. 2019, poz. 849 z późn. zm.: dalej: ustawa o diagnostyce laboratoryjnej) podjęła 13 września 2019 r. uchwałę Nr (…) określającą zasady i tryb wydawania zaświadczeń o posiadanych kwalifikacjach do wykonywania zawodu diagnosty laboratoryjnego oraz zasady uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego. Minister Zdrowia działając na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej wniósł do Sądu Najwyższego skargę na powyższą uchwałę, zaskarżając ją w części dotyczącej jej § 8 i zarzucając jej naruszenie § 1 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 października 2016 r. w sprawie upoważnienia Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych do wykonywania zadań w sprawach uznawania kwalifikacji w zawodzie diagnosty laboratoryjnego (Dz.U. 2016, poz. 1683) oraz art. 7 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (t.j. Dz.U. 2020, poz. 220 z późn. zm.) zasadniczo w zw. z art. 10 ust. 1 oraz w zw. z art. 47 pkt 12 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej. Wskazując na te zarzuty, autor skargi domagał się uchylenia zaskarżonej uchwały we wskazanej wyżej części oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Minister Zdrowia cofnął swoją skargę pismem procesowym z dnia 6 lutego 2020 r. W nadesłanym do Sądu Najwyższego piśmie procesowym z dnia 21 stycznia 2020 r. Krajowa Izba Diagnostów Laboratoryjnych wniosła o odrzucenie skargi Ministra Zdrowia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 41 ust. 1 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej minister właściwy do spraw zdrowia może zaskarżyć do Sądu Najwyższego sprzeczną z prawem uchwałę organu samorządu diagnostów laboratoryjnych w terminie trzech miesięcy od dnia doręczenia tej uchwały. Sąd Najwyższy utrzymuje zaskarżoną uchwałę w mocy lub ją uchyla. Zawarty w Dziale Va Kodeksu postępowania cywilnego dotyczącym skargi kasacyjnej przepis art. 39821 k.p.c. stanowi z kolei, iż jeżeli nie ma szczególnych przepisów o postępowaniu przed Sądem Najwyższym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji z tym, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona, a termin na sporządzenie uzasadnienia orzeczenia przez Sąd Najwyższy wynosi miesiąc. Wymieniony Dział Kodeksu postępowania cywilnego nie zawiera równocześnie przepisu, który regulowałby sposób postępowania Sądu Najwyższego w sytuacji cofnięcia przez stronę wniesionej przez nią skargi kasacyjnej. Dlatego w odniesieniu do tej sytuacji należy odpowiednio stosować art. 391 § 2 k.p.c., zgodnie 3 z którym w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Gdy cofnięcie apelacji nastąpiło przed sądem pierwszej instancji, postępowanie umarza sąd pierwszej instancji. Kierując się treścią powołanego przepisu oraz uznając, że z mocy art. 41 ust. 3 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej w związku z art. 39821 Kodeksu postępowania cywilnego znajduje on odpowiednie zastosowanie również w przypadku postępowania zainicjowanego skargą wniesioną do Sądu Najwyższego od uchwały Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 39 ust. 1art. 36 ust. 1art. 27 pkt 12art. 41 ust. 1art. 7art. 10 ust. 1art. 47 pkt 12art. 39821 KPCart. 391 § 2 KPCart. 41 ust. 3art. 39821§ 8

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy