I NO 119/19

Sygn. akt I NO 119/19 POSTANOWIENIE Dnia 30 października 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący) SSN Antoni Bojańczyk (sprawozdawca) SSN Leszek Bosek w sprawie z odwołania P. W. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa z 19 marca 2019 r. nr (…)/2019 w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na dwa stanowiska sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w E., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 443, na skutek wniosku odwołującej się o udzielenie zabezpieczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 30 października 2019 r. odrzuca wniosek. UZASADNIENIE Uchwałą z 19 marca 2019 r. nr 341/2019 w przedmiocie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na dwa stanowiska sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w E., ogłoszone w Monitorze Polskim z 2018 r., poz. 443, Krajowa Rada Sądownictwa (dalej jako „KRS”) przedstawiła Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosek o powołanie Pana M. L., K. K. do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu okręgowego w Sądzie Okręgowym w E. oraz zdecydowała się nie przedstawić wniosku o powołanie skarżącej. P. W. wniósł od tej uchwały odwołanie, w którym zawarł wniosek o udzielenie zabezpieczenia na podstawie art. 44 ust. 3 ustawy o KRS w zw. z art. 388 § 1 kpc przez „wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały do czasu rozpoznania odwołania i doręczenie decyzji w tym przedmiocie Panu Prezydentowi RP.” 2 Krajowa Rada Sądownictwa w odpowiedzi na odwołanie uznała, że brak jest podstaw do składania wniosku o zabezpieczenie żądania procesowego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o KRS do postępowania przed Sądem Najwyższym stosuje się przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 1360, z późn. zm.) o skardze kasacyjnej. W postanowieniu (7) z 16 października 2019 r., I NOZP 2/19 Sąd Najwyższy wyjaśnił, że w sprawach z odwołania od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa o nieprzedstawieniu wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego udzielenie zabezpieczenia nie jest dopuszczalne a orzecznictwo Sądu Najwyższego w tej kwestii jest jednolite (postanowienia z: 8 września 2010 r., III SO 5/10; 11 marca 2019 r., I NO 6/19 oraz I NO 11/19; 27 marca 2019 r., I NO 59/18). Sąd Najwyższy wyjaśnił, że odesłanie z art. 44 ust. 3 ustawy o KRS do odpowiedniego stosowania przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o skardze kasacyjnej nie obejmuje przepisów o postępowaniu zabezpieczającym. Nawet jeśli przepisy postępowania o skardze kasacyjnej wykładane byłyby szeroko i funkcjonalnie, nie obejmują one przepisów o postępowaniu zabezpieczającym. Funkcje i cechy konstrukcyjne cywilnego postępowania zabezpieczającego, wśród których na czoło wysuwa się poprzestanie na wymaganiu jedynie uprawdopodobnienia roszczenia oraz interesu prawnego wnioskodawcy, sprzeciwiają się szerokiemu stosowaniu przepisów o postępowaniu zabezpieczającym w obrębie stosunków ustrojowych. Nie jest sprawą cywilną ani w znaczeniu materialnym, ani formalnym żądanie powołania na urząd sędziego bądź żądanie przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego, ponieważ stosunek łączący sędziego z państwem – odrębny od stosunku służbowego – ma charakter ustrojowy, a złożony akt powołania sędziego (konstytucyjny akt kreacyjny) regulowany jest normami Konstytucji RP. Nie można też uznać, że odwołanie od uchwały KRS jest odrębnym rodzajem powództwa cywilnego, które mogłoby zostać zabezpieczone. 3 Z powyższych względów orzeczono, jak w sentencji.