I NO 16/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-05-20

Skład orzekający: Marek Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie odwołania od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa w przedmiocie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego uzasadnia umorzenie postępowania przed Sądem Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie, ponieważ strona skarżąca cofnęła odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa. Cofnięcie odwołania przez stronę powoduje niedopuszczalność dalszego prowadzenia postępowania. Na podstawie art. 398^21 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i art. 44 ust. 1 i 3 ustawy o KRS, dalsze prowadzenie postępowania przed Sądem Najwyższym stało się niedopuszczalne.
Stan faktyczny
I. J. złożyła odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr (...)/2019 z dnia 19 listopada 2019 r., która nie przedstawiła wniosku o powołanie jej do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego. Skarżąca zarzuciła uchwale naruszenie przepisów ustawy o KRS dotyczących kryteriów oceny kandydatów. Następnie, pismem z 18 grudnia 2019 r., I. J. cofnęła swoje odwołanie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy umorzył postępowanie przed Sądem Najwyższym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NO 16/20 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek w sprawie z odwołania I. J. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr (…)/2019 z dnia 19 listopada 2019 r. w przedmiocie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w (…), ogłoszonym w Monitorze Polskim z 2019 r., poz. 415, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 20 maja 2020 r. umarza postępowanie przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Krajowa Rada Sądownictwa działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy z 12 maja 2011 r. o Krajowej Radzie Sądownictwa (Dz.U. 2019, poz. 84 ze zm.; dalej: ustawa o KRS), uchwałą nr (…)/2019 z 19 listopada 2019 r. w przedmiocie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w (…), nie przedstawiła Prezydentowi RP wniosku o powołanie J. C. i I. J. Obwieszczenie o wolnym stanowisku zostało ogłoszone w Monitorze Polskim z 2019 r. pod poz. 415. Odwołaniem z 10 grudnia 2019 r. I. J. zaskarżyła uchwałę zarzucając jej obrazę następujących przepisów prawa: 1. art. 33 ust. 1 i art. 35 ust. 2 pkt 1 ustawy o KRS poprzez niewskazanie jakimi konkretnie kryteriami oceny kandydatur kierowała się Krajowa Rada Sądownictwa nie przedstawiając Prezydentowi RP wniosku o powołanie skarżącej do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Apelacyjnego w (…), w sytuacji 2 gdy została ona bardzo wysoko oceniona zarówno w ocenie kwalifikacji sporządzonej przez Sędzię wizytator jak i Kolegium Sądu Apelacyjnego w (…), Prezesa Sądu Okręgowego w L. oraz przez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności wskazanych w tej normie, jakie powinny być brane pod uwagę przy ocenie kandydatów na stanowisko sędziowskie przejawiające się w pominięciu okoliczności wynikających z opinii i dołączonych dokumentów; 2. art. 42 ust. 1 ustawy o KRS poprzez brak jednoznacznego i przejrzystego wskazania w uzasadnieniu uchwały, które kryteria i dlaczego miały decydujące znaczenie w przedmiotowej procedurze konkursowej i stanowiły podstawę do stwierdzenia, iż skarżąca nie wypełnia „ocenianych łącznie wszystkich kryteriów wyboru wymienionych w art. 35 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o KRS w najwyższym stopniu”. I. J. wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały w zakresie nieprzedstawienia Prezydentowi RP wniosku o jej powołanie do pełnienia urzędu sędziego Sądu Apelacyjnego w (…) i przekazanie sprawy Krajowej Radzie Sądownictwa do ponownego rozpoznania. Pismem z 18 grudnia 2019 r. skarżąca cofnęła odwołanie od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa nr (…)/2019 z 19 listopada 2019 r. w przedmiocie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego sądu apelacyjnego w Sądzie Apelacyjnym w (…). Wobec powyższego dalsze prowadzenie postępowania przed Sądem Najwyższym jest niedopuszczalne i na podstawie art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i art. 44 ust. 1 i 3 ustawy o KRS należało je umorzyć.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3 ust. 1art. 33 ust. 1art. 35 ust. 2art. 42 ust. 1art. 39821 KPCart. 391 § 2 KPCart. 44 ust. 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy