I NO 16/22

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2022-05-31

Skład orzekający: Elżbieta Karska, Paweł Księżak, Grzegorz Żmij

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości postępowania jest dopuszczalne z mocy ustawy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawia zażalenie bez rozpoznania, ponieważ przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na skutek wniesienia skargi na przewlekłość postępowania. Postępowanie to jest jednoinstancyjne, a stronom nie przysługują środki odwoławcze od orzeczeń wydanych w jego toku.
Stan faktyczny
M. S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego stwierdzające przewlekłość postępowania. Postępowanie, którego dotyczyła skarga, zostało prawomocnie zakończone poprzez pozostawienie skargi bez rozpoznania. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie na posiedzeniu bez udziału stron.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawia zażalenie bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NO 16/22 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Elżbieta Karska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Księżak SSN Grzegorz Żmij w sprawie z zażalenia M. S. na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 stycznia 2022 r. w sprawie o sygn. I NSP 205/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 31 maja 2022 r., pozostawia zażalenie bez rozpoznania. UZASADNIENIE M. S. pismem datowanym na 6 lutego 2022 r., które wpłynęło do Sądu Najwyższego 11 lutego 2022 r., wniósł zażalenie m.in. na postanowienie Sądu Najwyższego w przedmiocie stwierdzenia przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I NSP 205/21 domagając się jego uchylenia lub uzupełnienia. Postępowanie w sprawie toczącej się przed Sądem Najwyższym pod sygn. akt I NSP 205/21 zostało prawomocnie zakończone 19 stycznia 2022 r. poprzez pozostawienie skargi bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 430 § 1 k.p.k. sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania przyjęty środek odwoławczy, jeżeli zachodzą okoliczności określone w art. 429 § 1 2 k.p.k. albo jeżeli przyjęcie tego środka nastąpiło na skutek niezasadnego przywrócenia terminu. Stosownie do art. 429 § 1 k.p.k. prezes sądu pierwszej instancji odmawia przyjęcia środka odwoławczego, jeżeli wniesiony został po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo jest niedopuszczalny z mocy ustawy. Przepisy te, z mocy art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość), stosuje się odpowiednio do postępowania toczącego się na skutek skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wniesione przez skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 19 stycznia 2022 r., sygn. akt I NSP 205/21, pozostawiające bez rozpoznania skargę M. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. akt I NSP 151/21, jest niedopuszczalne z mocy ustawy. Zważyć bowiem należy, że przepisy ustawy o skardze na przewlekłość nie przewidują możliwości zaskarżenia postanowienia wydanego na skutek wniesienia skargi na przewlekłość postępowania. Postępowanie ze skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki zostało uregulowane jako postępowanie incydentalne, oparte na modelu postępowania jednoinstancyjnego. Z tego względu stronie nie przysługuje środek odwoławczy od orzeczeń i innych rozstrzygnięć wydanych w toku postępowania prowadzonego na podstawie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 grudnia 2005 r., I KZP 44/05; uchwałę Sądu Najwyższego z 21 września 2005 r., I KZP 24/05). Odnotować ponadto należy, że Sąd Najwyższy w uchwale składu siedmiu sędziów z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05 (OSNP 2006, nr 21-22, poz. 341), mającej moc zasady prawnej, stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje. 3 Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość, orzekł jak w sentencji postanowienia. a.s.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 430 § 1 KPKart. 429 § 1art. 429 § 1 KPKart. 8 ust. 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy