I NO 24/18

Sygn. akt I NO 24/18 POSTANOWIENIE Dnia 12 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Marek Dobrowolski SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca) w sprawie z odwołania T. Ł. od decyzji Prokuratora Generalnego z dnia 16 marca 2018 r. Nr PK (…) w przedmiocie niewyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 12 lutego 2019 r. umarza postępowanie. UZASADNIENIE Prokurator T. Ł. (urodzona w dniu 11 marca 1958 r.) złożyła wniosek z dnia 4 października 2017 r. o wyrażenie zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora do dnia 11 marca 2023 r. Do przedłożonego wniosku dołączyła zaświadczenie lekarskie, z którego wynika, że brak jest przeciwskazań zdrowotnych do wykonywania przez nią pracy na stanowisku prokuratora. Prokurator Generalny decyzją z dnia 16 marca 2018 r. (o nr PK (…)) nie wyraził zgody na dalsze zajmowanie przez prokurator T. Ł. stanowiska prokuratora (data przejścia w stan spoczynku: 11 marca 2018 r.). Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. prokurator T. Ł. złożyła odwołanie od decyzji Prokuratora Generalnego z dnia 16 marca 2018 r. o nr PK (…) w przedmiocie niewyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora. 2 W toku niniejszego postępowania ustalono w Biurze Kadr Prokuratury Krajowej, że na dzień wydania orzeczenia w niniejszej sprawie T. Ł. nie przeszła w stan spoczynku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sąd odstąpił od merytorycznego zbadania zasadności wniesionego odwołania z uwagi na wystąpienie podstawy prawnej do umorzenia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora przez prokurator T. Ł. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 127 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. prawo o prokuraturze (tekst jednolity z dnia 15 września 2017 r., Dz.U., poz. 1767) do prokuratorów stosuje się odpowiednio przepisy art. 69-71, art. 73, art. 74, art. 76, art. 85 § 4, art. 94d-94g, art. 99-102 i art. 104 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych, jeżeli przepisy ustawy prawo o prokuraturze nie stanowią inaczej. Przewidziane w ustawie z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych uprawnienia Krajowej Rady Sądownictwa i Ministra Sprawiedliwości przysługują w stosunku do prokuratorów Prokuratorowi Generalnemu, a uprawnienia kolegiów i prezesów właściwych sądów – właściwym prokuratorom przełożonym. W dniu zaś 10 sierpnia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 1443), którą to została dokonana zmiana przepisu art. 127 § 2 pr.prok. Zgodnie z jego obecnym brzmieniem „prokurator może nadal zajmować stanowisko po ukończeniu 65. roku życia, jeżeli Prokurator Generalny na wniosek prokuratora, po przedstawieniu zaświadczenia stwierdzającego, że jest zdolny ze względu na stan zdrowia do pełnienia obowiązków prokuratora, oraz po zasięgnięciu opinii Prokuratora Krajowego, Krajowej Rady Prokuratorów oraz właściwego prokuratora przełożonego, wyrazi zgodę na dalsze zajmowanie stanowiska przez prokuratora”. Dla rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionego odwołania od decyzji Prokuratora Generalnego istotne znaczenie posiada przepis przejściowy – art. 11, na mocy którego „postępowania w przedmiocie wyrażenia zgody na dalsze 3 zajmowanie stanowiska po ukończeniu 60. roku życia przez prokuratora będącego kobietą wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy podlegają umorzeniu”. W sprawach dotyczących odwołania od decyzji o przeniesieniu prokuratora w stan spoczynku stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 1360), odnoszące się do skargi kasacyjnej (art. 3981 i nast. k.p.c.). Wobec powyższego w przypadku wystąpienia podstawy prawnej do umorzenia postępowania (a taką jest przepis art. 11 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych oraz niektórych innych ustaw) zastosowanie znajduje odpowiednio przepis art. 39819 k.p.c. Na tej podstawie należy zatem umorzyć postępowanie w przedmiocie wyrażenia zgody na dalsze zajmowanie stanowiska prokuratora przez T. Ł. W okresie między złożeniem przez prokurator T. Ł. odwołania w niniejszej sprawy a przedmiotowym rozstrzygnięciem zmieniły się zasady przechodzenia prokuratorów w stan spoczynku, a zatem rozstrzygnięcie stało się bezprzedmiotowe, bowiem na dzień rozpoznania niniejszej sprawy nie ukończyła ona 65. roku życia, wobec czego do czasu osiągnięcia przez nią tego wieku nie jest wymagana zgoda na dalsze zajmowanie przez nią stanowiska prokuratora. Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.