I NO 27/23

I NO 27/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Adam Redzik w sprawie z powództwa Gminy L. - Zarządu Transportu Miejskiego w L. przeciwko W. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych 26 marca 2024 r., na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Lublinie postanowieniem z 6 czerwca 2023 r., IX GC 399/21, o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy. UZASADNIENIE Postanowieniem z 6 czerwca 2023 r. Sąd Okręgowy w Lublinie wystąpił do Sądu Najwyższego o przekazanie sprawy na podstawie art. 441 k.p.c. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na zarzut braku niezależności sądu oraz ze względu na społeczne postrzeganie sądu, jako organu bezstronnego (dobro wymiaru sprawiedliwości), które to przesłanki i zarzuty zostały formułowane i uzasadnione we wniosku strony pozwanej, zawartym w piśmie z 18 maja 2023 r., a które wpłynęło do Sądu Okręgowego w Lublinie – na biuro podawcze w dniu 5 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NO 27/23 2 Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może przekazać sprawę do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z sądem występującym, jeżeli wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Z kolei stosownie do § 2 wskazanego przepisu, o przekazanie sprawy może wystąpić sąd właściwy. Wystąpienie przesłanek uprawniających do wykorzystania art. 441 k.p.c. winien wskazać sąd wnioskujący o przekazanie sprawy na tej podstawie. Nie jest bowiem rolą Sądu Najwyższego poszukiwanie, przy ocenie zasadności zastosowania art. 441 k.p.c., argumentów przemawiających ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości za przekazaniem sprawy innemu sądowi równorzędnemu, jeśli nie przedstawił ich we właściwy sposób sąd występujący o takie przekazanie (postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2024 r., III CO 205/24). Sąd występujący o przekazanie sprawy nie może także poprzestać na odesłaniu do stanowiska strony, której wolą jest, aby sprawę rozpoznawał inny sąd aniżeli wynika to z zasad ogólnych (postanowienie Sądu Najwyższego z 1 lutego 2024 r., III CO 45/24). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że postanowienie Sądu Okręgowego w Lublinie, poza przytoczeniem pojęć użytych w treści przepisu art. 441 § 1 k.p.c., oraz odwołaniem się do stanowiska strony pozwanej, zawartego w piśmie z 18 maja 2023 r., nie zawiera żadnej argumentacji, zaś powinność przedstawienia okoliczności przemawiających za odstąpieniem od ustawowych reguł właściwości spoczywa na sądzie, który zwraca się o przekazanie sprawy na podstawie art. 441 k.p.c. Wystąpienie o przekazanie sprawy musi pochodzić od sądu właściwego nie tylko w warstwie formalnej, czego wyrazem jest odpowiednia czynność jurysdykcyjna, lecz także intelektualnej, bowiem to sąd – a nie tylko strona – musi dostrzec w sprawie przekonujące okoliczności, w świetle których pozostawienie sprawy w jego gestii sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji. I NO 27/23 3 P.Sz. [ms]