I NSP 139/22

Sygn. akt I NSP 139/22 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi J.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. I S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 maja 2022 r., odrzuca skargę UZASADNIENIE Pismem z 3 marca 2022 r. J.J. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed: Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. I S […], Sądem Okręgowym w S. w sprawie o sygn. V Cz […] i Sądem Rejonowym w Ł. w sprawie o sygn. I C […]. W tym samym piśmie skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z 17 marca 2022 r. Przewodniczący I Wydziału Cywilnego Sądu Apelacyjnego w […] wyłączył do odrębnego rozpoznania skargę J.J. w zakresie obejmującym przewlekłość postępowania w sprawie I S […] Sądu Apelacyjnego w […] i przedstawił Sądowi Najwyższemu do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym 2 lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018, poz. 75 ze zm.; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) nie przewidują możliwości wniesienia skargi na przewlekłość w postępowaniu dotyczącym przewlekłości postępowania. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego taka skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (postanowienia Sądu Najwyższego z: 20 lipca 2010 r., III SPP 16/10; 14 lipca 2011 r., III SPP 16/11; 3 października 2013 r., III SPP 209/13; 12 marca 2019 r., I NSP 100/18; 28 października 2020 r., I NSP 140/20). W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez J.J. dotyczy postępowania wywołanego skargą na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, które toczyło się przed Sądem Apelacyjnym w […] pod sygn. akt I S […]. Z tego powodu przedmiotowa skarga na przewlekłość jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z uwagi na to, że skarga na przewlekłość podlegała odrzuceniu, bezprzedmiotowym stało się rozpoznawanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość orzekł, jak w sentencji. r.g. a.s. [as]