I NSP 211/23

I NSP 211/23 POSTANOWIENIE Dnia 16 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Oktawian Nawrot w sprawie ze skargi T. S. i A. S. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II AKa 41/23, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 16 kwietnia 2024 r., odrzuca skargę. Paweł Czubik Tomasz Przesławski Oktawian Nawrot UZASADNIENIE A. S. i T. S. (dalej: „skarżący”) pismem datowanym na 12 września 2023 r. wywiedli skargę na przewlekłość postępowania przez Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie, sygn. II K 93/21, wnosząc o: 1. stwierdzenie, że w zaskarżonej sprawie rozpoznawanej przez Sąd Apelacyjny Wydział II Karny w Rzeszowie nastąpiła przewlekłość postępowania, I NSP 211/23 2 2. wydanie zaleceń składowi Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie Wydział II Karny rozpoznającemu apelację oskarżycieli do podjęcia w wyznaczonym terminie niezwłoczne wyznaczenie rozprawy apelacyjnej, 3. zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżących oskarżonych tytułem odszkodowania w kwocie po 10.000 zł (dziesięć tysięcy złotych), na rzecz każdego z nich. Wiceprezes Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie w piśmie datowanym na 20 października 2023 r. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazano, że wydłużony czas w rozpoznaniu sprawy wynika z bardzo trudnej sytuacji kadrowej w II Wydziale Karnym oraz rosnącego wpływu spraw. W związku z tym w pierwszej kolejności kierowano na wokandę sprawy, w których oskarżeni pozostawali tymczasowo aresztowani, w dalszej kolejności rozpoznawano sprawy oskarżonych przebywających na wolności wobec których orzeczono nieprawomocne kary bezwzględne pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez T. S. i A. S. w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.s.p.p. strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). W świetle art. 6 ust. 2 u.s.p.p. postępowania skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. I NSP 211/23 3 Stosownie do art. 9 ust. 1 u.s.p.p., skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że skarga spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p., o ile skarżący w uzasadnieniu skargi szczegółowo wskaże, w czym dopatruje się nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę, które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 5 marca 2024 r., I NSP 45/24). Wskazuje się także, że ograniczenie się w skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki tylko do wskazania dnia wniesienia apelacji od wyroku sądu drugiej instancji należy uznać za oczywiście niewystarczające dla spełnienia przesłanki „przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania” (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07). W ocenie Sądu Najwyższego wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań formalnych, bowiem skarżący nie wskazali żadnych okoliczności, poza wskazaniem okresu, w jakim sprawa się toczy. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1 u.s.p.p. odrzucił skargę, wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p. Paweł Czubik Tomasz Przesławski Oktawian Nawrot [SOP] [ms]