I NSP 23/22

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2022-04-27

Skład orzekający: Marek Dobrowolski, Adam Redzik, Aleksander Stępkowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która została zeskanowana i przesłana pocztą elektroniczną, spełnia wymóg własnoręcznego podpisu?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, która została zeskanowana i przesłana pocztą elektroniczną, nie spełnia wymogu własnoręcznego podpisu. Podpis umieszczony pod zeskanowaną treścią pisma nie jest traktowany jako podpis własnoręczny w rozumieniu przepisów proceduralnych. Niespełnienie tego wymogu formalnego skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Pismo zostało zakwalifikowane jako skarga, ale miało braki formalne, w tym brak własnoręcznego podpisu. Sąd Najwyższy wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez własnoręczne podpisanie pisma lub ponowne jego nadesłanie z oryginalnym podpisem. Skarżąca uzupełniła pismo, ale obok podpisu zamieściła adnotację "Brak danych" i nie uzupełniła braku formalnego w zakreślonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 23/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Adam Redzik SSN Aleksander Stępkowski w sprawie ze skargi M. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. V S […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 kwietnia 2022 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Dnia 19 stycznia 2022 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo M. T. (dalej: skarżąca), datowane na 5 października 2020 r., i zakwalifikowane jako skarga na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie o sygn. akt V S […]. Zarządzeniem z 24 stycznia 2022 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez własnoręczne podpisanie powyższego pisma albo ponowne jego nadesłanie z oryginalnym własnoręcznym podpisem w terminie tygodniowym od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Równocześnie pouczono skarżącą, że wymogu formalnego pisma w postaci własnoręcznego podpisu nie spełnia podpis umieszczony pod treścią pisma, które zostało zeskanowane i przesłane pocztą elektroniczną. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zostało doręczone skarżącej w dniu 11 lutego 2022 r., co wynika z elektronicznego formularza pokwitowania 2 odbioru. Skarżąca obok własnoręcznego podpisu zamieściła adnotację o treści „Brak danych”. Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego w zakreślonym terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość podlegała odrzuceniu, ponieważ skarżąca nie uzupełniła skutecznie braku formalnego. W postępowaniu cywilnym każde pismo procesowe powinno zawierać podpis osoby je wnoszącej (art. 126 § 1 pkt 6 k.p.c.), co dotyczy też postępowania ze skargi na przewlekłość postępowania sądowego (art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz.U. 2018, poz. 75; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość). Nie spełnia wymogu formalnego skan pisma procesowego, nawet jeśli zawiera czytelny podpis strony umieszczony pod treścią tego pisma. Skarga na przewlekłość wniesiona przez M.T. nie spełnia wymogu formalnego, o którym mowa w art. 126 § 1 pkt 6 k.p.c., powodując konieczność jej odrzucenia (art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość). Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. a.s.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 126 § 1 pkt 6 KPCart. 8 ust. 2art. 373 § 1 KPCart. 397 § 3 KPC§ 1 pkt 6§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy