I NSP 251/26
Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2026-07-02
Skład orzekający: Grzegorz Żmij
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeśli skarga obejmuje postępowanie przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy nie jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeśli skarga obejmuje postępowanie przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym. Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość, w takim przypadku właściwy do rozpoznania skargi w całości jest sąd apelacyjny. Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym.Stan faktyczny
Pełnomocnik skarżących złożył skargę na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie, wskazując jednocześnie na przewlekłość postępowania przed Sądem Okręgowym w Przemyślu. Skarga obejmowała okresy postępowania przed oboma sądami.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie.Pełny tekst orzeczenia
I NSP 251/26 POSTANOWIENIE Dnia 2 lipca 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa W. Ł., R. Ł., O. Ł. przeciwko J. P., o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 2 lipca 2026 r., w przedmiocie skargi W. Ł., R. Ł., O. Ł. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Przemyślu w sprawie o sygn. I C 272/21 i Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie o sygn. I ACa 44/25, stwierdza swoją niewłaściwość i przekazuje sprawę według właściwości Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie. UZASADNIENIE Pismem z 14 maja 2026 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżących W. Ł., R. Ł., O. Ł. złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu toczącym się obecnie przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie pod sygn. I ACa 44/25, wniósł o: stwierdzenie, że w postępowaniu tym nastąpiła przewlekłość postępowania, gdyż postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych (1); na podstawie art. 6 ust. 3 w zw. 12 ust. 4 ustawy o
I NSP 251/26 2 skardze na przewlekłość przyznanie odszkodowania od Skarbu Państwa na rzecz skarżących będących powodami w przedmiotowej sprawie kwot po 10.000 zl na rzecz każdego ze skarżących (2) zasądzenie od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie na rzecz skarżących, kosztów postępowania wywołanych wniesieniem skargi, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych na rzecz każdego ze skarżących. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących przedstawił szereg okoliczności dotyczących postępowania przed Sądem Okręgowym w Przemyślu w sprawie o sygn. I C 272/21 i Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie o sygn. I ACa 44/25. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga nie mogła zostać rozpoznana przez Sąd Najwyższy, ponieważ właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Rzeszowie. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725, dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), Sąd Najwyższy jest właściwy wyłącznie do rozpoznania skargi dotyczącej postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Jeżeli przedmiotem oceny jest przewlekłość postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym, to zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy o skardze na przewlekłość „właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 12 listopada 2024 r., I NSP 256/23; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24; z 14 stycznia 2025 r., I NSP 426/24; z 16 stycznia 2025 r., I NSP 442/24; z 11 marca 2025 r., I NSP 293/25; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25;
I NSP 251/26 3 z 21 maja 2025 r., I NSP 144/25; z 11 czerwca 2025 r., I NSP 173/25, z 18 września 2025 r., I NSP 289/25; z 26 listopada 2025 r., I NSP 349/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 366/25, z 26 listopada 2025 r., I NSP 396/25; z 11 grudnia 2025 r., I NSP 18/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 497/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 576/25; z 29 stycznia 2026 r., I NSP 6/26; z 3 lutego 2026 r., I NSP 510/25; z 16 kwietnia 2026 r., I NSP 134/25; z 14 maja 2026 r., I NSP 161/26, z 14 maja 2026 r., I NSP 187/26; z 3 czerwca 2026 r., I NSP 173/26). Po przeprowadzeniu analizy treści skargi oraz akt sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do wniosku, że skarga obejmuje postępowanie przed Sądem Okręgowym w Przemyślu w sprawie o sygn. I C 272/21 i Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie o sygn. I ACa 44/25. W uzasadnieniu skargi powołano bowiem szereg okoliczności dotyczących tak postępowania przed Sądem I instancji i jego szczegółowy przebieg od wniesienia pozwu, jak i przed Sądem II instancji, przy czym znaczna część tegoż uzasadnienia poświęcona została postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Przemyślu. Kompetencja do oceny całego postępowania, włącznie z postępowaniem przed Sądem I instancji należy bowiem do Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie na podstawie art. 200 § 2 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c., stosowanym odpowiednio na mocy art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c., który stosuje się do niniejszego postępowania na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość. [kf] [a.ł]
Powiązane orzeczenia
- I NSP 265/26 2026-07-02Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeśli skarga obejmuje postępowanie przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym?
- I NSP 497/25 2026-01-29Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, które obejmuje zarówno postępowanie przed sądem okręgowym, jak i sądem apelacyjnym?
- I NSP 214/26 2026-07-02Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeśli skarga dotyczy postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym?
- I NSP 349/25 2025-11-26Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania, gdy przedmiotem oceny jest zarówno postępowanie przed sądem apelacyjnym, jak i sądem okręgowym?
- I NSP 442/24 2025-01-16Czy Sąd Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, gdy skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym?
Powołane przepisy
art. 6 ust. 3art. 4 ust. 2art. 4 ust. 1art. 200 § 2 KPCart. 391 § 1 KPCart. 39821 KPCart. 397 § 3 KPCart. 8 ust. 2§ 2§ 1§ 3
Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności. · PDF źródłowy