I NSP 258/21

Sygn. akt I NSP 258/21 POSTANOWIENIE Dnia 2 marca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie ze skargi Z. K. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. III AUa (…), z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 2 marca 2022 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 2 listopada 2021 r. r.pr. M. Z., wskazując, że działa w imieniu Z. K., wniósł do Sądu Najwyższego skargę na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] o sygn. III AUa […]. Pismem z 17 grudnia 2021 r. Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych wezwał r.pr. M. Z. do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu pełnomocnictwa (wraz z odpisem) uprawniającego do reprezentowania Z. K. przed Sądem Najwyższym, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z 29 grudnia 2021 r. r.pr. M. Z. przesłał kserokopię pełnomocnictwa. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. 2 Po pierwsze, r.pr. M. Z. nie uzupełnił skutecznie braków formalnych, do uzupełnienia których został wezwany przez Sąd Najwyższy pod rygorem odrzucenia skargi. Przesłana kserokopia pełnomocnictwa nie została prawidłowo poświadczona za zgodność z oryginałem. Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 75 ze zm.) poświadczenie dokonane przez radcę prawnego powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia. Kserokopia pełnomocnictwa przesłana przez r.pr. Zaparta zawiera jedynie jego podpis i datę, ale nie zawiera oznaczenia miejsca jego sporządzenia. Po drugie, skarżący został wezwany do przesłania dwóch egzemplarzy pełnomocnictwa (oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem dokumentu oraz odpisu), a r.pr. Zapart przesłał tylko jeden egzemplarz. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.