I NSP 279/24

I NSP 279/24 POSTANOWIENIE Dnia 21 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik w sprawie ze skargi S. B. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie o sygn. I ACa 1864/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 sierpnia 2024 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 26 lipca 2024 r., złożonym na urzędowym formularzu, S. B. wniósł do Sądu Najwyższego skargę na naruszenie prawa do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie I ACa 1864/23, prowadzonej przez Sąd Apelacyjny w Katowicach. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora I NSP 279/24 2 i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej jako: „ustawa o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Skarga S. B. spełnia tylko pierwszy wymóg. Skarżący wskazał sygnaturę postępowania, które w jego ocenie trwa zbyt długo oraz sformułował żądanie stwierdzenia jego przewlekłości, ale nie podał uzasadnienia dla tego żądania. W uzasadnieniu skargi ograniczono się do stwierdzenia, że sprawa trwa ponad 2 lata i „nie widać czy by miała się ruszyć”. Jak wskazał Skarżący, „wszystko idzie w górę”, a on „nie zna się na prawie”. Tym samym w jego skardze brak jest „okoliczności uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy o skardze na przewlekłość. Nie jest rolą Sądu Najwyższego „domyślać się”, na czym polegała zarzucana bezczynność Sądu Apelacyjnego w Katowicach. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. Odrzucenie skargi czyni bezprzedmiotowym wniosek Skarżącego o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu. [SOP] [ms]