I NSP 470/24

I NSP 470/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik w sprawie ze skargi M. J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie nieoznaczonej sygnaturą sądową (L.dz. 31/24), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 grudnia 2024 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z 21 listopada 2024 r. M. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – adw. A. N., złożył skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach w sprawie, w której nie oznaczył sygnatury sądowej, posługując się numerem dziennika wpływu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora I NSP 470/24 2 i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), skarga powinna (…) zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Na mocy art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. W niniejszej sprawie należało zastosować ww. przepis – art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, albowiem Skarżący w istocie nie wykazał na czym miałaby polegać przewlekłość postępowania prowadzonego przed Sądem Apelacyjnym w Katowicach. Trudno uznać za przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie zaprezentowanie chaotycznych wywodów dotyczących m.in. nieprawidłowego statusu Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych SN, pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej przed prawem polskim czy „rozporządzenia eIDAS”. Skarżący w zasadzie w ogóle nie odnosi się do konkretnego postępowania, w którym dopatruje się przewlekłości procedowania. Rozpatrywana skarga ma charakter szablonowy i jest powieleniem wielu innych – całkowicie niezasadnych – środków zaskarżenia wywiedzionych przez M. J. Taka postawa Skarżącego nie zasługuje na ochronę prawną. Niniejsza skarga, jako niedopuszczalna, podlega więc odrzuceniu a limine, bez nadawania biegu rozmaitym wnioskom Skarżącego zawartym w niej i w kolejnych pismach złożonych w sprawie. Biorąc wszystko powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. ł.n [a.ł]