I NSP 29/21

Sygn. akt I NSP 29/21 POSTANOWIENIE Dnia 5 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Joanna Lemańska (przewodniczący) SSN Maria Szczepaniec SSN Krzysztof Wiak (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. T. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie o sygn. akt I ACz (…) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 5 maja 2021 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE M. T. (dalej: skarżąca) złożyła 24 sierpnia 2020 r. (data prezentaty) osobiście za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w (…) pismo zatytułowane „Zażalenie i skarga”, w którym wniosła o stwierdzenie rażącej przewlekłości i bezczynności w sprawie toczącej się przed Sądem Apelacyjnym w (…) o sygn. akt I ACz (…), wynikającej z nierozpatrzenia przez ponad rok zarzutów i wniosków złożonych przez nią do tej sprawy. Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie jej stosownego zadośćuczynienia. Ponadto, złożyła wniosek o wyłączenie z rozpoznawania powyższej sprawy wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w (…), jak również o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Sąd Apelacyjny w (…). Zgodnie z zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej I Wydziału Cywilnego Sądu Apelacyjnego w (…) z 27 lipca 2020 r. skarżąca została poinformowana, że postępowanie w sprawie o sygn. akt I ACz (…) zostało prawomocnie zakończone, a 2 od wydanych w tej sprawie postanowień z 12 lipca 2019 r., 11 września 2019 r. i 29 listopada 2019 r. nie przysługują żadne środki zaskarżenia, ani skarga na przewlekłość postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75, dalej: ustawa o skardze na przewlekłość postępowania), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego ta skarga dotyczy. W związku z tym prawomocne zakończenie postępowania czyni ją niedopuszczalną z mocy prawa. Ustawa dopuszcza, co prawda, rozpoznanie skargi na przewlekłość postępowania, które zostało prawomocnie zakończone, jednakże pod warunkiem, że skarżący wniósł ją na etapie, gdy postępowanie, którego skarga dotyczyła, nadal było w toku. Sytuacja taka nie zachodzi jednak w niniejszej sprawie. Postępowanie toczące się przed Sądem Apelacyjnym w (…) pod sygn. akt I ACz (…) zostało prawomocnie zakończone przed złożeniem skargi przez skarżącą. Samo subiektywne przekonanie skarżącej, że podniesione przez nią w trakcie postępowania zarzuty nie zostały prawidłowo rozpoznane przez sąd, nie może być uznane za podstawę do przyjęcia tezy, iż postępowanie to nie zostało zakończone 3 i toczy się nadal. Wniesienie skargi poza tokiem postępowania, jak to ma miejsce w niniejszej w sprawie, skutkuje jej odrzuceniem. Z tych samych względów brak jest również podstaw do rozpoznania wniosków skarżącej o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego w (…) od rozpoznania sprawy o sygn. akt I ACz (…) oraz o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do wniesienia skargi na przewlekłość tego postępowania. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 373 § 1 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania, Sąd Najwyższy skargę odrzucił.