I NSP 325/24

I NSP 325/24 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Czubik w sprawie ze skargi K. O. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygn. II AKa 51/23, po rozpoznaniu na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 15 stycznia 2025 r., pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE Pismem z 25 lutego 2024 r. K. O. (dalej jako: „Skarżąca”) złożyła skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Rzeszowie w sprawie o sygn. akt II AKa 51/23. W uzasadnieniu skargi wskazano, że Sąd II instancji popadł w zwłokę poprzez nieprzekazanie akt sprawy wraz z kasacją Skarżącej do Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega pozostawieniu bez rozpoznania. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu I NSP 325/24 2 przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: „u.s.p.p.”), skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiła przewlekłość postępowania, wnosi się w toku postępowania w sprawie. W niniejszej sprawie Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania już po jego prawomocnym zakończeniu wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 10 lipca 2023 r., II AKa 51/23. W związku z tym skarga jest w sposób oczywisty niedopuszczalna i podlega pozostawieniu bez rozpoznania (art. 5 ust. 1 u.s.p.p. oraz art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p.). Jedynie na marginesie Sąd Najwyższy wskazuje, że akta sprawy wraz z kasacją Skarżącej wpłynęły do Sądu Najwyższego 15 kwietnia 2024 r. (k. 2 akt sprawy III KK 189/24). Sąd Najwyższy rozpatrzył kasację, wydając wyrok 19 czerwca 2024 r. Sąd Najwyższy stoi na stanowisku, że pozostawienie skargi na przewlekłość postepowania bez rozpoznania a limine czyni zbędnym odnoszenie się do szczegółowych wniosków Skarżącej, w tym zwłaszcza – wniosku o zwolnienie z obowiązku uiszczenia opłaty od skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. ł.n r.g.