I NSP 62/20

Sygn. akt I NSP 62/20 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec (przewodniczący) SSN Paweł Czubik SSN Oktawian Nawrot (sprawozdawca) w sprawie ze skargi R. B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w (…) w sprawie II AS (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 22 maja 2020 r., pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 24 kwietnia 2020 r. (data prezentaty) do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo R. B. , w którym wniósł on o stwierdzenie przewlekłości postepowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie prowadzonej pod sygn. II AS (…) oraz przyznania od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Ponadto skarżący wniósł o „zobowiązanie Sądu Apelacyjnego do złożenia do akt dowodów: 1. powołania na urząd sędziego osób podających się za sędziów, jak tego wymaga art. 179 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; 2. umocowania przez Naród do wykonywania władzy sądowniczej osób podających się za sędziów, o czym mowa w art. 4 ust. 2 w zw. z art. 10 ust. 2 Konstytucji, na okoliczność nieistnienia dowodu; 3. ustanowienia składu sądu w sprawie, jak tego wymaga ustawa o ustroju sądów powszechnych i art. 6 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Wolnościach Osobistych, na okoliczność nieustanowienia”. Wreszcie, 2 skarżący wniósł o „zorganizowanie sądu rejonowego zgodnie z Konstytucją i ustawami”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę należy pozostawić bez rozpoznania. Przepis art. 3 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2018, poz. 75) zawiera zamknięty katalog spraw, w których strony uprawnione są do wniesienia skargi na przewlekłość. Wśród nich nie znalazło się postępowanie w przedmiocie naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Powyższe oznacza że w stosunku do tego rodzaju postępowań stronom nie przysługuje skarga na przewlekłość postępowania. Wielokrotnie w tym przedmiocie wypowiadał się już Sąd Najwyższy i jego linia orzecznicza jest w tym zakresie jednolita (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 9 stycznia 2018 r., KSP 21/17; z 2 października 2017 r., WSP 1/17; 12 stycznia 2017 r., WSP 2/16). Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki orzekł, jak w sentencji postanowienia.