I NSP 73/20

Sygn. akt I NSP 73/20 POSTANOWIENIE Dnia 9 czerwca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Janusz Niczyporuk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Marek Dobrowolski SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi E.S.-B. na przewlekłość postępowania przed Sądem Najwyższym w sprawie I CO 26/19, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 czerwca 2020 r. postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE E.S.-B. (dalej: skarżąca) wnioskiem z dnia 5 maja 2020 r., działając w imieniu własnym na podstawie przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze strony na naruszenie prawa do rozpoznawania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j.: Dz.U. 2018, poz. 75 z późn. zm.; dalej: ustawa o skardze na naruszenie prawa strony), złożyła skargę na przewlekłość postępowania w sprawie z wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 6 lutego 2020 r. w sprawie I CO 26/19. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. 2 Zgodnie z art. 871 § 1 i 2 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, chyba że stroną, jej organem, jej przedstawicielem ustawowym lub pełnomocnikiem jest sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, a także gdy stroną, jej organem lub jej przedstawicielem ustawowym jest adwokat, radca prawny lub radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Przepis ten znajduje zastosowanie również w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania, jeżeli do jej rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy (uchwała Sądu Najwyższego z 16 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71 - zasada prawna). Z treści skargi nie wynikało, aby skarżąca należała do kręgu podmiotów uprawnionych do samodzielnego działania przed Sądem Najwyższym (art. 871 § 2 k.p.c.), dlatego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu (art. 871 w związku z art. 9 ust. 2 ustawy o naruszenie prawa strony). Z tych względów, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.