I NSP 46/18

Sygn. akt I NSP 46/18 POSTANOWIENIE Dnia 27 marca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Grzegorz Żmij w sprawie ze skargi J. S. z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w […] na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie III AUa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 marca 2019 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE Dnia 2 lipca 2018 r. do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęła skarga Pana J. S., reprezentowanego przez adwokata P. G., na przewlekłość postępowania prowadzonego przed tym Sądem w sprawie o sygn. akt III AUa […]. Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania; 2) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20.000,00 zł; 3) zasądzenie na rzecz pełnomocnika kosztów zastępstwa procesowego, które nie zostały pokryte w całości ani w części, wedle norm przepisanych. Na uzasadnienie żądań skarżący podał, że w dniu 21 listopada 2016 r. wniósł apelację do Sądu Apelacyjnego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 20 października 2016 r., sygn. akt VII U […], za pośrednictwem tego ostatniego Sądu. Apelacja została doręczona w dniu 24 listopada 2016 r., a akta przekazane 2 z Sądu Okręgowego do Sądu Apelacyjnego w dniu 12 stycznia 2017 r. Skarżący podniósł, że od tego dnia do dnia 26 czerwca 2018 r. nie został wyznaczony termin rozprawy, ani też nie zostały podjęte przez Sąd Apelacyjny czynności w sprawie. Okres oczekiwania wyniósł w chwili wniesienia skargi prawie rok i 6 miesięcy. Pismem z 9 lipca 2018 r. Sąd Apelacyjny w […] przekazał Sądowi Najwyższemu skargę wraz z odpowiedzią Skarbu Państwa-Prezesa Sądu Apelacyjnego w […] z 16 lipca 2018 r. Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł o oddalenie skargi, a w przypadku jej uwzględnienia o przyjęcie mniejszej kwoty odszkodowania. Wyjaśnił, że w dniu 6 lipca 2018 r. zastępca Przewodniczącego Wydziału wyznaczyła rozprawę apelacyjną na 20 września 2018 r. a sprawa o wysokość kapitału początkowego nie należy do kategorii spraw pilnych, rozpoznawanych w pierwszej kolejności, do których należą sprawy o emeryturę i rentę. Zarządzeniem z dnia 21 listopada 2018 r. Sąd Najwyższy wezwał pełnomocnika J. S. adwokata P. G. do złożenia pełnomocnictwa upoważniającego do występowania przed Sądem Najwyższym w postępowaniu ze skargi na przewlekłość – w terminie tygodniowym pod rygorem odrzucenia skargi (k. 14). Wezwanie zostało doręczone adw. P. G. dnia 28 listopada 2018 r. (k. 15). Do dnia 27 marca 2019 r. – dzień posiedzenia Sądu Najwyższego w niniejszej sprawie – pełnomocnik nie wykonał wezwania i nie przedstawił pełnomocnictwa wbrew zarządzeniu Sądu Najwyższego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonych lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2018 r., poz. 75), jeżeli skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym – właściwy do jej rozpoznania jest Sąd Najwyższy. 3 Z art. 871 § 1 k.p.c. wynika, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. W uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 16 listopada 2004 r., sygn. akt III SSP 42/04 przyjęto, że do skargi na przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. Nr 179, poz. 1843), rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy w sprawie cywilnej, stosuje się przymus adwokacko-radcowski (art. 3932 k.p.c.). Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie adwokat P. G. działający przez kancelarię K. Sp.k. z siedzibą w W. nie przedłożył pełnomocnictwa do wykonywania zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym, pomimo wezwania go do tego przez Sąd Najwyższy. Z akt sprawy wynika, że adwokat P. G. uzyskał pełnomocnictwo procesowe do działania wyłącznie przed Sądem Okręgowym w K. (k. 27). Z akt sprawy wynika również, że pełnomocnik nie posiadał pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego przed Sądem Apelacyjnym w […], został więc wezwany przez Sąd Apelacyjny w […] do przedłożenia pełnomocnictwa pod rygorem pominięcia jego czynności (k. 54). Brak ten został usunięty przez pełnomocnika przez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania J. S., ale tylko „przed Sądem Apelacyjnym w […] w sprawie III AUa […]” (k. 62). Sąd Najwyższy podkreśla, że na stronach i uczestnikach postępowania cywilnego ciąży obowiązek staranności i dbałości o swoje interesy oraz prawa podmiotowe. Natomiast na pełnomocniku zawodowym ciąży obowiązek szczególnej staranności i dbałości o prawa i interesy stron i uczestników postępowania. W okolicznościach niniejszej sprawy, skarga wniesiona do Sądu Najwyższego wbrew art. 871 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.n.p.s.