I NSP 79/26

I NSP 79/26 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi R. M. na naruszenie prawa stron do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Najwyższym o sygn. V KO 51/25, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 29 kwietnia 2026 r., pozostawia skargę bez rozpoznania. UZASADNIENIE R. M. (dalej: „skarżący”) pismem datowanym na 15 lutego 2026 r. wniósł skargę na przewlekłość postępowania toczącego się przed Sądem Najwyższym w sprawie o sygn. V Ko 51/25, wnosząc o zasądzenie zadośćuczynienia w wysokości 1 mln euro za każdy rok pozbawienia wolności, a także o uchylenie kwestionowanego przez skarżącego rozstrzygnięcia. Pismem z 10 kwietnia 2026 r. uzupełniono wywiedzioną skargę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skargę R. M. wniesiona w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i I NSP 79/26 2 postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023, poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „u.s.p.p.”) pozostawiono bez rozpoznania. Zwrócić należy uwagę, że skarga na przewlekłość nie przysługuje w każdym postępowaniu, lecz dotyczy tylko postępowań wymienionych w art. 3 u.s.p.p. Katalog ten ma charakter zamknięty (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z: 1 czerwca 2022 r., I NSP 177/22; 11 maja 2022 r., I NSP 134/22; 11 maja 2022 r.; I NSP 101/22; 20 kwietnia 2022 r., I NSP 98/22; 12 września 2019 r.; I NSP 97/19; 8 maja 2020 r., I NSP 47/20). Postępowanie w przedmiocie wniosku o wznowienie postępowania nie znajduje się w tym katalogu. Dlatego przyjąć należy, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Jak zasadnie podnosi się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, „w postępowaniu wznowieniowym, które w sprawach karnych może w pewnych sytuacjach być wszczęte również z urzędu, nie bada się zasadniczego dla sprawy przedmiotu. Postępowanie to zmierza do analizy przesłanek, które mogą powodować albo nie powodować wzruszenia wydanego już prawomocnego orzeczenia sądowego, które korzysta z domniemania prawidłowości, w drodze nadzwyczajnego środka, jakim jest instytucja wznowienia postępowania” (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 października 2021 r., I NSP 162/21). Ze względu na przywołane okoliczności, Sąd Najwyższy, na podstawie 430 § 1 w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., orzekł jak w sentencji. MR [a.ł]