I NSP 82/18

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2018-12-06

Skład orzekający: Antoni Bojańczyk, Maria Szczepaniec, Krzysztof Wiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania sądowego jest dopuszczalna, gdy postępowanie zostało już prawomocnie zakończone?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna z mocy ustawy, jeżeli została wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania, którego dotyczy. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, skarga ta jest dopuszczalna wyłącznie w toku postępowania. Sporządzenie uzasadnienia orzeczenia nie jest czynnością wykonywaną w toku postępowania, a zatem nie może być przedmiotem skargi na przewlekłość.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie V KK 305/16, wskazując na brak pisemnego uzasadnienia postanowienia z dnia 23 lutego 2017 r. oraz na naruszenie prawa do sprawiedliwego procesu i art. 47 prawa UE. Postępowanie w sprawie V KK 305/16 zostało prawomocnie zakończone postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r., które oddaliło kasację jako oczywiście bezzasadną i stanowiło, że nie będzie sporządzane uzasadnienie. Skarga na przewlekłość została wniesiona w dniu 14 listopada 2018 r., a zatem po zakończeniu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił pozostawić skargę bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy i zwrócić uiszczoną opłatę.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 82/18 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk (przewodniczący) SSN Maria Szczepaniec (sprawozdawca) SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M. K. na przewlekłość postępowania Sądu Najwyższego w sprawie o sygn. akt V KK 305/16, po rozpoznaniu w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 6 grudnia 2018 r., postanowił: skargę pozostawić bez rozpoznania. UZASADNIENIE W dniu 19 listopada 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo M. K., w którym wskazał on, że w sprawie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r. (V KK 305/16) Sąd Najwyższy dopuścił się wobec wnioskodawcy naruszenia konstytucyjnego prawa skarżącego do ukształtowania procedury sądowej zgodnie z wymogami sprawiedliwości i jawności oraz naruszenia art. 47 podstawowego prawa Unii Europejskiej, w związku z czym wnosi on „o rozpoznanie przedmiotowej sprawy w trybie: 1. Skargi naruszenia przez Sąd Najwyższy Izbę Karną prawa skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w okresie od 23 lutego 2017 r. do 14 listopada 2018 r., poprzez brak wydania do dnia dzisiejszego wnioskodawcy pisemnego uzasadnienia postanowienia 2 Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r. (V KK 305/16), które od 27 listopada 2017 r. widnieje na stronie internetowej Sądu Najwyższego »Komunikaty o sprawach«”. Skarżący domaga się tym samym: 1) Stwierdzenia przewlekłości postępowania w tej sprawie. 2) Przyznania skarżącemu od Skarbu Państwa kwoty 20.000 zł tytułem rekompensaty. 3) Zwrócenia skarżącemu z kasy Sądu Najwyższego kosztów opłaty skargowej. W dniu 5 grudnia 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skarżącego dotyczące uzupełnienia skargi z dnia 14 listopada 2018 r. o naruszenie prawa do ukształtowania procedury zgodnie z wymogami sprawiedliwości i jawności oraz naruszenia art. 47 podstawowego prawa Unii Europejskiej. W piśmie tym skarżący podnosi, iż „Ogólnikowość pisemnego omówienia Postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r., które zostało zamieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej Sądu Najwyższego (…) w dniu 27 lutego 2017 r. wskazuje na to, że poziom merytoryczny tego uzasadnienia odbiega od standardów wyznaczonych dla orzeczeń przepisami ustaw procesowych i oczekiwaniami stawianymi Sądowi Najwyższemu odnośnie do urzeczywistnienia gwarancji rzetelnego procesu”. Ponadto skarżący podnosi, że treść informacji zamieszczonej w Biuletynie „pozostaje w rażącej sprzeczności z treścią głównych motywów ustnego uzasadnienia ogłoszonego podczas rozprawy kasacyjnej w dniu 23 lutego 2017 r.”. W dniu 5 grudnia 2018 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło również pismo skarżącego skierowane do Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego, w którym skarżący wskazuje, że chce poznać przyczyny oddalenia wniesionej w jego imieniu skargi kasacyjnej w sprawie V KK 305/16. Skarżący podnosi ponadto, że w przedmiotowej sprawie doszło do rażącego naruszenia Konstytucji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 3 1. Skargę należało pozostawić bez rozpoznania - jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2017 r., w sprawie o sygn. akt V KK 305/16 Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną oraz pouczył, że postanowienie to jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu. Wskazał również, że uzasadnienie w tej sprawie nie zostanie sporządzone - nawet na wniosek strony, zgodnie z art. 535 § 3 k.p.k. Ustawodawca nie przewidział w takim przypadku konieczności sporządzenia uzasadnienia. Postępowanie, którego dotyczyła złożona przez skarżącego skarga, zostało zakończone prawomocnym postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 23 lutego 2017 r. Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesienie skargi na przewlekłość postępowania jest dopuszczalne wyłącznie w toku postępowania, którego skarga dotyczy. W przeciwnym razie jest ona niedopuszczalna z mocy ustawy. Skarżący złożył skargę na przewlekłość postępowania w dniu 14 listopada 2018 r., a zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania. Należy ponadto wskazać, że sporządzenie uzasadnienia nie jest objęte skargą na przewlekłość. Nie jest to bowiem czynność wykonywana w toku postępowania w sprawie, ale po rozstrzygnięciu sprawy (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 września 2014 r., III SPP 205/14; z dnia 20 stycznia 2015 r., III SPP 234/14). Mając na uwadze powyższe okoliczności postanowiono, jak na wstępie. 2. Sąd postanowił zwrócić skarżącemu uiszczoną opłatę w wysokości 200 zł.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 47art. 535 § 3 KPKart. 5 ust. 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy