I NSP 82/24

I NSP 82/24 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Oktawian Nawrot SSN Tomasz Przesławski w sprawie ze skargi S. S., na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Gdańsku w sprawie o sygn. akt III AUa 2336/21, z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 kwietnia 2024 r., odrzuca skargę. Oktawian Nawrot Grzegorz Żmij Tomasz Przesławski [SOP] UZASADNIENIE Pismem z dnia 24 stycznia 2024 r. (data prezentaty biura podawczego) S.S. (dalej: „Skarżąca”) wniosła „skargę na bezczynność Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 11 października 2021 r. sygn. akt VI U 1235/21.” W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że „apelacją z dnia 30 listopada 2021 r. odwołała się od wyżej powołanego wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy. Bez zbędnej zwłoki, pismem z 19 stycznia 2022 I NSP 82/24 2 r. ustosunkowała się do odpowiedzi ZUS […]. Od tej pory minęło ponad 2 lata a w powyższej sprawie nie podjęto żadnego rozstrzygnięcia.” Skarb Państwa – Prezes Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w piśmie z dnia 28 marca 2024 r. zgłosił swój udział w sprawie, a także wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga S.S. o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem Najwyższym podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (t.j. Dz.U. 2023, poz. 1725; dalej: ustawa o skardze na przewlekłość) strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania skarga powinna zawierać: 1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość, skargę niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków. Zgodnie z postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 2008 r., III SPP 46/07, niepublikowane, ograniczenie się w skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki tylko do wskazania dnia wniesienia apelacji przez ubezpieczonego I NSP 82/24 3 od wyroku Sądu drugiej instancji należy uznać za oczywiście niewystarczające dla spełnienia przesłanki „przytoczenia okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania”, taka skarga nie odpowiada wymaganiu z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na przewlekłość, co zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy powoduje jej odrzucenie. Z kolei w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2007 r., III SPP 16/07, OSNP 2008 nr 9-10, poz. 153 stwierdzono, że brak w skardze żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania lub okoliczności uzasadniających takie żądanie (art. 6 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość) jest brakiem nieusuwalnym i powoduje odrzucenie skargi (art. 9 ust. 1 tej ustawy) (tak też Sąd Najwyższy w postanowieniu z 28 listopada 2017 r., III SPP 47/17). W ocenie Sądu Najwyższego wniesiona w niniejszym postępowaniu skarga na przewlekłość postępowania nie spełnia wymagań formalnych. Jak wskazano powyżej, skarga winna zawierać żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie. Za spełnienie tego wymogu nie sposób uznać, stwierdzenia skarżącej że „nieuzasadniona jest ponad 2 letnia zwłoka w wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie nie budzącej wątpliwości w obowiązującym stanie prawnym i faktycznym”, ani też nazwy pisma tj. „skarga na bezczynność Sądu Apelacyjnego w Gdańsku w sprawie apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 11 października 2021 r. sygn. akt VI U 1235/21.” Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość odrzucił skargę, wobec niespełnienia wymogu określonego w art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy. Oktawian Nawrot Grzegorz Żmij Tomasz Przesławski M.L. [ms]