I NSP 83/18

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2019-01-24

Skład orzekający: Grzegorz Żmij, Tomasz Demendecki, Mirosław Sadowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy od wpływu akt sprawy do sądu drugiej instancji do wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej upłynęło mniej niż 12 miesięcy, można mówić o przewlekłości postępowania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przewlekłość postępowania apelacyjnego można co do zasady stwierdzić, gdy bezczynność sądu drugiej instancji polegająca na niewyznaczeniu rozprawy apelacyjnej trwa co najmniej 12 miesięcy. W analizowanej sprawie, termin rozprawy został wyznaczony przed upływem tego okresu, co wykluczało stwierdzenie przewlekłości postępowania.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na przewlekłość postępowania apelacyjnego, zarzucając sądowi drugiej instancji zbyt długie oczekiwanie na rozpoznanie sprawy. Apelacja została złożona w styczniu 2018 r., a braki formalne uzupełniono w lutym 2018 r. Akta sprawy wpłynęły do sądu apelacyjnego w kwietniu 2018 r. Zarządzenie o wyznaczeniu terminu rozprawy wydano w listopadzie 2018 r., a termin rozprawy wyznaczono na luty 2019 r. Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę na przewlekłość.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił skargę na przewlekłość postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSP 83/18 POSTANOWIENIE Dnia 24 stycznia 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij (przewodniczący) SSN Tomasz Demendecki SSN Mirosław Sadowski (sprawozdawca) w sprawie ze skargi M. Z. z udziałem Skarbu Państwa - Prezesa Sądu Apelacyjnego w […] na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w […] w sprawie III AUa […], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 24 stycznia 2019 r., skargę oddala. UZASADNIENIE Skargą z dnia 8 października 2018 r. adwokat P. Z., pełnomocnik skarżącej M. Z., wniósł do Sądu Najwyższego za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w […] o: 1) stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Sądem drugiej instancji w sprawie z apelacji od wyroku Sądu Okręgowego w N., sygn. akt IV U […], toczącej się obecnie przed Sadem Apelacyjnym w […] sygn. akt III AUa […]; 2) zobowiązanie Sądu Apelacyjnego w […] Wydział III Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, do rozpoznania niniejszej sprawy w terminie trzech miesięcy od rozpoznania skargi; 3) zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącej kwoty 20.000 zł; 4) zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że przedmiotowa apelacja została 2 złożona przez skarżącą w styczniu 2018 r., a w lutym 2018 r. uzupełniono braki formalne. Sąd Najwyższy zauważył, że w osnowie skargi, zapewne wskutek oczywistej omyłki pisarskiej, pełnomocnik skarżącej błędnie podał, że działa jako pełnomocnik M. Z., zamiast prawidłowo: Z.. Prezes Sądu Apelacyjnego w […] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, a w przypadku jej uwzględnienia o przyjęcie mniejszej kwoty odszkodowania. Ponadto wskazał, że w dniu 9 kwietnia 2018 r. do III Wydziału tutejszego Sądu wpłynęła apelacja wraz z aktami sprawy wnioskodawczyni M. Z. od wyroku Sądu Okręgowego w N. z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. IV U […] w sprawie o podleganie ubezpieczeniom społecznym. W dniu 15 listopada 2018 r. Przewodniczący Wydziału wyznaczył rozprawę apelacyjną na 13 lutego 2019 r. Prezes Sądu Apelacyjnego w […] dodatkowo podniósł, że niniejsza sprawa nie należy do kategorii spraw pilnych, rozpoznawanych w pierwszej kolejności, do których należą sprawy o emeryturę i rentę. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga na przewlekłość okazała się nieuzasadniona. Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 1256 ze zm., dalej jako ustawa) nie określa jednoznacznie, jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Zgodnie z ukształtowaną linią orzeczniczą Sądu Najwyższego przyjmuje się, że o przewlekłości postępowania apelacyjnego można co do zasady mówić w przypadku bezczynności sądu drugiej instancji polegającej na niewyznaczeniu rozprawy apelacyjnej, która trwa co najmniej 12 miesięcy (por. przykładowo postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 16 marca 2006 r., III SPP 10/06, OSNP 2007 nr 7-8, poz. 120; z dnia 21 marca 2006 r.; III SPP 13/06, OSNP 2007 nr 7-8, poz. 121 oraz z dnia 18 maja 2016 r., III SPP 53/16, LEX nr 2056884). Analogicznie orzekał Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA z dnia 24 kwietnia 2008 r., I OPP 16/08, LEX nr 479698; z dnia 24 lipca 2008 r., 3 I OPP 23/08, LEX nr 494267 oraz z dnia 21 kwietnia 2010 r., II OPP 10/10, LEX nr 619863). Skarga na przewlekłość postępowania przed Sądem Apelacyjnym w […] została wniesiona w październiku 2018 r., podczas gdy Apelacja od wyroku Sądu Okręgowego w N. została złożona w Biurze podawczym Sądu Okręgowego w N. w dniu 22 stycznia 2018 r., braki formalne pełnomocnik skarżącej uzupełnił w dniu 20 lutego 2018 r., zaś apelacja wraz z aktami sprawy wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w […] w dniu 9 kwietnia 2018 r. Zarządzenie o wyznaczeniu terminu rozprawy apelacyjnej zostało wydane 15 listopada 2018 r., zatem przed upływem dwunastu miesięcy od wpływu akt sprawy do Sądu drugiej instancji. Termin rozprawy apelacyjnej wyznaczony został na dzień przypadający przed upływem wymienionego powyżej okresu (13 lutego 2019 r.), który w orzecznictwie Sądu Najwyższego traktowany jest jako orzecznicze kryterium oceny przewlekłości postępowania. W świetle powyżej opisanych okoliczności, nie można podzielić zarzutu skarżącej, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przewlekłość postępowania apelacyjnego. Tym samym kierując się wskazówkami wynikającymi z dotychczasowej linii orzeczniczej (por. przykładowo postanowienia Sądu Najwyższego z 19 października 2017 r., III SPP 42/17 oraz z 21 lutego 2018 r., III SPP 2/18) oraz mając na względzie przedmiot postępowania, w którym wniesiono skargę (sprawa z zakresu ubezpieczeń społecznych), Sąd Najwyższy nie dopatrzył się naruszenia prawa skarżącej do rozpoznania jej sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy