I NSW 21/19

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2019-06-25

Skład orzekający: Marek Dobrowolski, Tomasz Demendecki, Paweł Czubik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały może być uznane za dokument potwierdzający tożsamość wyborcy w celu dopuszczenia do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy wyraził opinię, że zarzut protestu wyborczego jest bezzasadny. Stwierdzono, że zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość wyborcy w rozumieniu Kodeksu wyborczego. Wyborca powinien okazać dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości, a wytyczne Państwowej Komisji Wyborczej dopuszczają okazanie dowolnego dokumentu ze zdjęciem, pod warunkiem, że ustalenie tożsamości na jego podstawie nie budzi wątpliwości.
Stan faktyczny
R. S. wniósł pismo zatytułowane „w Trybie Wyborczym”, w którym protestował przeciwko niedopuszczeniu go do głosowania w wyborach do Parlamentu Europejskiego z powodu nieokazania dowodu osobistego. Przedstawił jedynie zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały. Prokurator Generalny i Państwowa Komisja Wyborcza uznali, że pismo nie spełnia wymogów protestu wyborczego, a zaświadczenie o zameldowaniu nie jest dokumentem tożsamości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił wyrazić opinię, że zarzut protestu wyborczego jest bezzasadny.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 21/19 POSTANOWIENIE Dnia 25 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Dobrowolski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tomasz Demendecki SSN Paweł Czubik w sprawie z protestu R. S. przeciwko ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Okręgowej Komisji Wyborczej w Ł. po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 25 czerwca 2019 r. postanawia: wyrazić opinię, że zarzut jest bezzasadny UZASADNIENIE R. S. wniósł do Sądu Okręgowego w Ł. Wydział Cywilny pismo zatytułowane „w Trybie Wyborczym”. Z treści pisma wynika, że nie został on dopuszczony do uczestnictwa w wyborach z powodu „nieokazania się dowodem osobistym o znamionach sierpa i młota”. R. S. podniósł także, iż przedstawił „w lokalu wyborczym” dokument „jaki wystawiono w urzędzie miasta” (tj. zaświadczenie zameldowania na pobyt stały, które zostało wystawione w dniu 28 kwietnia 2019 r. przez Urząd Miasta Ł., Departament Obsługi i Administracji, Wydział Spraw Obywatelskich). W odpowiedzi na ww. pismo Prokurator Generalny wniósł o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, wskazując, iż treść pisma wniesionego przez R. S. nie 2 spełnia przesłanek ustawowych protestu wyborczego. Z kolei Zastępca Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej wskazał, że zaświadczenie, którego kopię przedstawił wnoszący protest, jest zaświadczeniem zameldowania na pobyt stały, a nie dokumentem potwierdzającym tożsamość. W związku z powyższym wyraził opinię, że zarzut protestu jest bezzasadny. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 241 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 684; dalej: k.w.) protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu wnosi się na piśmie do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników wyborów przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Nadanie w tym terminie protestu w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do Sądu Najwyższego. Wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty (art. 241 § 3 k.w.). Na podstawie art. 336 k.w. do protestów wyborczych i postępowania w sprawie stwierdzenia ważności wyborów do Parlamentu Europejskiego stosuje się odpowiednio przepisy art. 241-246. Wnoszący protest R. S. „nie został dopuszczony do uczestnictwa w wyborach”, gdyż nie wylegitymował się dowodem osobistym, przedstawił natomiast zaświadczenie zameldowania na pobyt stały. Zgodnie z art. 52 § 1 k.w. przed przystąpieniem do głosowania wyborca okazuje obwodowej komisji wyborczej dokument umożliwiający stwierdzenie jego tożsamości. Z kolei wytyczne dla obwodowych komisji wyborczych dotyczące zadań i trybu przygotowania oraz przeprowadzenia głosowania w obwodach głosowania utworzonych w kraju w wyborach do Parlamentu Europejskiego zarządzonych na dzień 26 maja 2019 r. stanowiących załącznik do uchwał nr 70/2019 Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 26 kwietnia 2019 r. (M.P. poz. 433) precyzują, iż komisja obwodowa ustala tożsamość wyborcy na podstawie dowodu tożsamości wyborcy lub każdego innego dokumentu z fotografią, pod warunkiem że ustalenie tożsamości wyborcy na jego 3 podstawie nie budzi wątpliwości; wyborca może zatem okazać komisji dowolny dokument ze zdjęciem (np. paszport, prawo jazdy, legitymacja studencka), w tym również dokument, który utracił ważność, pod warunkiem że ustalenie tożsamości na jego podstawie nie budzi wątpliwości (pkt 38). W związku z powyższym uznać należy, iż zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały nie jest dokumentem potwierdzającym tożsamość wyborcy. Wobec powyższego, na podstawie art. 242 § 1 i 2 k.w. w zw. z art. 336 k.w., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 241 § 1art. 241 § 3art. 336art. 241art. 52 § 1art. 242 § 1§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy