I NSW 2384/20

Sygn. akt I NSW 2384/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Widło (przewodniczący) SSN Marcin Łochowski SSN Grzegorz Żmij (sprawozdawca) w sprawie z protestu J. Z. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale: 1) Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, 2) Prokuratora Generalnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r. pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE J. Z. wniosła w dniu 16 lipca 2020 r. protest wyborczy przeciwko wyborowi A.S.D. na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca, jak wskazała w uzasadnieniu, protest wniosła z powodu nielegalności przeprowadzonych wyborów. W ocenie wnoszącej protest wybory na Prezydenta RP odbyły się w terminie nieznanym w Konstytucji, a ustalonym w akcie prawnym rangi ustawy. Ustawą zaś nie można zmieniać przepisów Konstytucji. Okoliczność ta spowodowana była pandemią Covid-19, która to choroba stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia. Jak wskazała skarżąca, władze państwowe zobowiązane były wprowadzić stan wyjątkowy i przedłużyć kadencję Prezydenta do 2 czasu zwalczenia pandemii, jednakże tego nie zrobiły, a co więcej celowo wprowadziły społeczeństwo w błąd zaniżając znaną im liczbę chorych. Dalej wnosząca protest wskazała, że nie chcą narażać swoje życia i zdrowia nie uczestniczyłam w wyborach, chociaż chciała z tego prawa skorzystać. Tym samym zostałam pozbawiona mojego prawa. Wyżej wymieniona sytuacja w ocenie skarżącej miała wpływ na przebieg głosowania, albowiem oddałaby głos na oponenta A.S.D. Na poparcie podniesionych skarżąca wniosła o przeprowadzenie przez Sąd dowodów z informacji prasowych na temat zagrożenia życia i zdrowia przez Covid-19, zasięgu pandemii i wprowadzenia w błąd obywateli do liczby zachorowani. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Protest wyborczy J. Z. podlegał pozostawieniu bez dalszego biegu. Prawo obywatela do wniesienia protestu wyborczego wywodzi się z przepisów konstytucyjnych. Jak stanowi art. 129 ust. 2 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. Zasady i tryb organizacji wyborów Prezydenta RP w związku z ogłoszonym stanem epidemii na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej reguluje ustawa z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (t.j. Dz.U. 2020, poz. 979, zwana dalej u.wyb.2020). W zakresie nieuregulowanym w ww. ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz. U. 2019, poz. 694 ze zm., zwanym dalej k.wyb.) (art. 1 ust. 2 u.wyb. 2020). Protest przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej musi spełniać wymogi przewidziane w art. 82 § 1 k.wyb., aby mógł być przedmiotem merytorycznego rozpatrzenia przez Sąd Najwyższy. Protest wyborczy musi być zatem wniesiony z powodu: dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenia 3 przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. Obowiązkiem wnoszącego protest wyborczy zgodnie z przepisami Kodeksu wyborczego jest sformułowanie w nim zarzutów dotyczących naruszenia unormowań zawartych w tymże kodeksie, albo dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom - mające wpływ na wynik wyborów, jak też przedstawienie lub wskazanie dowodów uzasadniających te zarzuty (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 czerwca 2014 r., III SW 8/14, z dnia 24 czerwca 2019 r., I NSW 16/19). W ocenie Sądu Najwyższego powyższemu obowiązkowi skarżąca nie sprostała. Pomimo stwierdzenia przez skarżącą w uzasadnieniu protestu, że wybory były nielegalne i powołania się na Konstytucję oraz bliżej nieokreśloną ustawę, wnosząca protest nie wskazała, które przepisy w jej ocenie zostały naruszone. Oznacza to, że protest nie spełnia warunków określonych w art. 321 § 3 k.wyb., ponieważ brak w nim skonkretyzowanego zarzutu dotyczącego naruszeń, o jakich mowa w art. 82 § 1 k.wyb. Odnotować przy tym należy, że nie jest rolą Sądu Najwyższego formułowanie i poszukiwanie za wnoszącą protest zarzutów na jakich ma się on opierać. Zgodnie z art. 322 § 1 zd. 1 k.wyb. Sąd Najwyższy pozostawia bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków określonych w art. 321 k.wyb. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 zd. 1 k.wyb. w zw. z art. 321 § 3 k.wyb. i w zw. z art. 1 ust. 2 ustawy pozostawił protest bez dalszego biegu.