I NSW 4220/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-07-28

Skład orzekający: Ewa Stefańska, Paweł Czubik, Marek Siwek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy protest wyborczy wniesiony przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, oparty na zarzutach dotyczących przejrzystości urn wyborczych, dostępności lokalu wyborczego, braku dezynfekcji długopisów, stosowania nakładek na spisy wyborców, noszenia przez członka mężów zaufania odzieży z logo, obecności na listach wyborców osób mieszkających gdzie indziej, braku weryfikacji tożsamości głosujących poprzez zdjęcie maseczki lub okazanie dokumentu, spełnia wymogi formalne i materialnoprawne określone w Kodeksie wyborczym, aby mógł być dalej procedowany?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że protest wyborczy nie spełnia wymogów formalnych i materialnoprawnych określonych w Kodeksie wyborczym. Wnoszący protest nie przedstawił dowodów na poparcie swoich zarzutów, a jedynie wyraził subiektywne wrażenie "bardzo licznych manipulacji". Brak wskazania konkretnych dowodów dyskwalifikuje przypuszczenia i uniemożliwia stwierdzenie popełnienia przestępstwa lub naruszenia przepisów mającego wpływ na wynik wyborów.
Stan faktyczny
Wyborca S.S. złożył protest wyborczy przeciwko ważności wyborów Prezydenta RP. Zarzucił szereg nieprawidłowości, w tym przejrzystość urn, niedziałającą windę do lokalu wyborczego, brak dezynfekcji długopisów, obecność osób niezamieszkujących w danej okolicy na listach wyborców oraz brak weryfikacji tożsamości głosujących. Wnoszący protest stwierdził, że "wszystko to sprawia wrażenie bardzo licznych manipulacji" i wniósł o unieważnienie wyborów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy, na podstawie art. 322 § 1 k.wyb., pozostawił protest bez dalszego biegu z powodu niespełnienia wymogów formalnych i materialnoprawnych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NSW 4220/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Ewa Stefańska (przewodniczący) SSN Paweł Czubik (sprawozdawca) SSN Marek Siwek w sprawie z protestu wyborczego S.S. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r. pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE S.S. złożył protest wyborczy. Zarzucił w nim, że urny wyborcze były przeźroczyste co sprawiało, iż wchodzący mogli zobaczyć na kogo oddawane były głosy. Podniósł, że w OKW nr […] (S. SP […]) lokal wyborczy urządzony był na drugim piętrze szkoły mimo niedziałającej windy, zaś w komisji nr […] nie dezynfekowano długopisów i nie stosowano nakładek na spisy wyborców a do tego mąż zaufania z ramienia P[…] nosił hustę z logo ,,TV..”. Wnoszący protest podał, że wie od członka komisji nr […], iż na liście wyborców były osoby, które mieszkają „gdzie indziej”, a z zebranych przez niego informacji wynika, że takie sytuacje powtarzały się w wielu komisjach w całym kraju. S.S. zarzucił także, że w komisji nr […] (Os.[…], SP nr […]) komisja nie weryfikowała głosujących – nie wymagano od 2 nich zdjęcia maseczki, a czasem także okazania dokumentu. W ocenie S.S. „wszystko to sprawia wrażenie bardzo licznych manipulacji” i dlatego wniósł on o unieważnienie wyborów. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na mocy art. 129 Konstytucji RP prawo do zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta RP przysługuje wyborcy na zasadach określonych w ustawie. Materialnoprawne podstawy protestu wyborczego określone są w art. 82 § 1 pkt 1 i 2 k.wyb., w myśl którego przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów lub naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów. W zakresie kwestii proceduralnych należy natomiast podkreślić, iż według art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Całościowa analiza treści protestu wyborczego prowadzi do wniosku, że nie zostały w nim podniesione zarzuty naruszeń określonych w art. 82 § 1 k.wyb. Wnoszący protest, co prawda, wskazywał na pewne sytuacje, które pozornie, mogły mieć charakter naruszenia, jednakże nie ma co do tego żadnej pewności. S.S., expressis verbis, stwierdził, że „wszystko to sprawia wrażenie bardzo licznych manipulacji”, niemniej jednak, w ocenie Sądu Najwyższego, niewskazanie dowodów, dyskwalifikuje te przypuszczenia i nie pozwala stwierdzić, iż w opisanych sytuacjach popełniono przestępstwo związane z przebiegiem głosowania, ustaleniem wyników głosowania lub wyników wyborów. Z powyższych względów, Sąd Najwyższy, na podstawie w art. 322 § 1 k.wyb., pozostawił protest bez dalszego biegu. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 129art. 82 § 1 pkt 1art. 321 § 3art. 82 § 1art. 322 § 1§ 1 pkt 1§ 3§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy