I NSW 951/20

Sygn. akt I NSW 951/20 POSTANOWIENIE Dnia 28 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Sadowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Księżak SSN Oktawian Nawrot w sprawie z protestu wyborczego R.P. przeciwko wyborowi Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej przy udziale Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej i Prokuratora Generalnego po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 lipca 2020 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE R.P., na podstawie art. 129 ust. 2 Konstytucji oraz art. 321 § 1 w związku z art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (tekst jednolity z dnia 22 lutego 2019 r. – Dz. U. z 2019 r., poz. 684 z późn.zm., dalej: k.wyb.) oraz w związku z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego (Dz. U. poz. 979) wniosła protest przeciwko wyborowi A.D. na Prezydenta Rzeczypospolitej, zarzucając naruszanie w czasie kampanii wyborczej przepisów Konstytucji, Kodeksu wyborczego oraz przepisów karnych. Wnosząca protest wskazała, że opisane w uzasadnieniu naruszenia miały olbrzymi wpływ na wynik wyborów i – jak 2 się wydaje – przesądziły o konkretnych zachowaniach milionów wyborców, tj. zadecydowały o poparciu dla kandydatury urzędującego Prezydenta, utracie poparcia przez R.T., oddaniu nieważnego głosu, albo wreszcie nieuczestniczeniu w wyborach. Wnosząca protest zwróciła się o podjęcie przez Sąd Najwyższy uchwały stwierdzającej nieważność dokonanego 12 lipca 2020 roku wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej. W uzasadnieniu wnosząca protest podniosła, że w trakcie wyborów, w szczególności w trakcie kampanii wyborczej doszło do naruszenia art. 127 ust. 1 Konstytucji, zgodnie z którym Prezydent Rzeczypospolitej jest wybierany przez Naród w wyborach powszechnych, równych, bezpośrednich i w głosowaniu tajnym. To samo dotyczy art. 287 KW, zawierającego niemal identyczne regulacje. Wnosząca protest podkreśliła, że owe naruszenia dotyczą zwłaszcza równości zakończonych właśnie wyborów prezydenckich na każdym z etapów procesu wyborczego, w tym do prowadzenia i finansowania kampanii wyborczej. W odpowiedzi na powyższe Przewodniczący Państwowej Komisji Wyborczej oraz Prokurator Generalny wnieśli o pozostawienie protestu bez dalszego biegu, wskazując, że w proteście nie zawarto konkretnych zarzutów ograniczając się do ogólnego stwierdzenia naruszenia art. 127 ust. 1 Konstytucji i art. 287 Kodeksu wyborczego ani dowodów, wobec czego protest nie spełnia wymagań określonych w art. 321 k.wyb. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Protest należało pozostawić bez dalszego biegu. Zgodnie z art. 129 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej na zasadach określonych w ustawie. W myśl art. 82 § 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 684 ze zm.; dalej: k.wyb.), przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby może być wniesiony protest z powodu dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI 3 Kodeksu karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wynik wyborów (pkt 1) lub naruszenia przepisów Kodeksu wyborczego dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów mających wpływ na wynik wyborów (pkt 2). Zgodnie natomiast z art. 321 § 3 k.wyb. wnoszący protest powinien sformułować w nim zarzuty oraz przedstawić lub wskazać dowody, na których opiera swoje zarzuty. Wnosząca protest nie sformułowała poprawnie żadnego zarzutu, nie przedstawiła żadnych dowodów nie wskazała także na żadne konkretne uchybienia w zakresie głosowania, ustalenia wyniku głosowania lub mających wpływ na wynik wyborów, które mogłyby zostać ocenione przez Sąd Najwyższy w ramach procedury kontroli wyboru Prezydenta RP. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 322 § 1 w zw. z art. 321 § 1 i 3 Kodeksu wyborczego, pozostawił protest R.P. bez dalszego biegu.