I NSWR 76/23

I NSWR 76/23 POSTANOWIENIE Dnia 21 listopada 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Paweł Czubik SSN Tomasz Przesławski w sprawie z protestu H. L. przeciwko ważności referendum ogólnokrajowego zarządzonego na dzień 15 października 2023 r., przy udziale Prokuratora Generalnego i Przewodniczącego Państwowej Komisji Wyborczej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 21 listopada 2023 r., pozostawia protest bez dalszego biegu. UZASADNIENIE H. L., pismem z 23 października 2023 r., złożyła w Sądzie Najwyższym protest przeciwko ważności referendum, przeprowadzonego w dniu 15 października 2023 r., podając, że w jej ocenie wynik referendum został sfałszowany. W odpowiedzi na protest, pismem z 31 października 2023 r., Państwowa Komisja Wyborcza, wyraziła opinię, iż protest powinien zostać pozostawiony bez dalszego biegu. I NSWR 76/23 2 W odpowiedzi na protest, pismem z 3 listopada 2023 r., Prokurator Generalny wyraził pogląd, iż protest należy pozostawić bez dalszego biegu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o referendum ogólnokrajowym (tekst jedn. Dz.U. 2020, poz. 851 ze zm. dalej: „u.r.o.”) protest przeciwko ważności referendum wnosi się do Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyniku referendum przez Państwową Komisję Wyborczą w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 34 ust. 2 u.r.o., do warunków i trybu wnoszenia protestu przeciwko ważności referendum stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (tekst jedn. Dz.U. 2022, poz. 1277 ze zm., dalej: „k.wyb.”). Zgodnie z art. 243 § 1 k.wyb. Sąd Najwyższy powinien pozostawić bez dalszego biegu protest wniesiony przez osobę do tego nieuprawnioną lub niespełniający warunków formalnych. Artykuł 241 § 3 k.wyb. ustanawia zaś po stronie wnoszącego protest obowiązek sformułowania w nim zarzutów oraz przedstawienia lub wskazania dowodów, na których opiera swoje zarzuty. Przenosząc powyższe na realia niniejszej sprawy wskazać należy, że H. L. nie przedstawiła, ani nie wskazała jakichkolwiek dowodów, które mogłyby potwierdzać stawiany zarzut. Z powyższych względów Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 243 § 1 zd.1 w zw. z art. 241 § 3 k.wyb., w zw. z art. 34 ust. 2 u.r.o., postanowił jak w sesntencji. [ms] [ał] I NSWR 76/23 3