I NWW 196/21

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2022-11-17

Skład orzekający: Maria Szczepaniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego, który kwestionuje jego umocowanie do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania na podstawie art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ wnioskodawca kwestionował umocowanie sędziego do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości, odwołując się do braku jego statusu sędziego w rozumieniu prawa europejskiego. Zgodnie z art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym, wnioski obejmujące ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości pozostawia się bez rozpoznania.
Stan faktyczny
Oskarżony Z. S. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie J. D. od orzekania w sprawie VI Ka 1120/20. Uzasadniając wniosek, oskarżony argumentował, że sędzia nie jest sędzią w świetle prawa europejskiego i podlega presji politycznej. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek oskarżonego o wyłączenie sędziego bez rozpoznania na podstawie art. 26 § 3 ustawy o Sądzie Najwyższym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NWW 196/21 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku oskarżonego Z. S. o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie J. D. od orzekania w sprawie VI Ka 1120/20 zawisłej przed Sądem Okręgowym Warszawa – Praga w Warszawie, na posiedzeniu bez udziału stron w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 listopada 2022 r., na podstawie art. 26 § 3 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Z. S. w piśmie z 30 listopada 2021 r. powołując się na art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. zawnioskował o wyłączenie sędziego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie J. D. od orzekania w sprawie o sygn. VI Ka 1120/20. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że ww. sędzia nie jest sędzią w świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, ani prawa europejskiego. Argumentował, że ww. sędzia podlega presji ze strony Ministra Sprawiedliwości jako „nominat” partii politycznej Prawo i Sprawiedliwość. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 26 § 2 u.SN, do właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych należy rozpoznawanie wniosków lub oświadczeń dotyczących 2 wyłączenia sędziego albo o oznaczenie sądu, przed którym ma się toczyć postępowanie, obejmujących zarzut braku niezależności sądu lub braku niezawisłości sędziego. Sąd rozpoznający sprawę przekazuje niezwłocznie wniosek Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych celem nadania mu dalszego biegu na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Przekazanie wniosku Prezesowi Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych nie wstrzymuje biegu toczącego się postępowania. Wniosek, o którym mowa w § 2, pozostawia się bez rozpoznania, jeżeli obejmuje ustalenie oraz ocenę zgodności z prawem powołania sędziego lub jego umocowania do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości (art. 26 § 3 u.SN). Wnioskodawca wyjaśniając czym w jego ocenie przejawia się brak niezależności sędziego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie J. D. odwołał się do przepisów Kodeksu postępowania karnego traktujących o wątpliwościach dotyczących bezstronności (art. 41 § 1 k.p.k.), braku uprawnień do orzekania, niezdolności do orzekania, zachodzeniu okoliczności skutkujących wyłączeniem sędziego z mocy prawa (439 § 1 pkt 1 k.p.k.) oraz nienależytej obsadzie sądu (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.). Co kluczowe dla rozstrzygnięcia sprawy, wszystkie wymienione wyżej okoliczności wiąże z brakiem statusu sędziego w rozumieniu prawa europejskiego. Powyższe wywody świadczą zatem o tym, że Z. S. kwestionuje umocowanie sędziego Sądu Okręgowego Warszawa – Praga w Warszawie J. D. do wykonywania zadań z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 26 § 3 u.SN, orzekł jak w sentencji. [as ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 26 § 3art. 41 § 1 KPKart. 439 § 1 pkt 1art. 26 § 2art. 41 § 1 KPKart. 439 § 1 pkt 2 KPK§ 3§ 1§ 1 pkt 1§ 2§ 1§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy