I NWW 21/20

Sygn. akt I NWW 21/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 lipca 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku pełnomocnika pozwanego B. S.A. o wyłączenie od orzekania w sprawie VIII Pa (…) sędziego Sądu Okręgowego A.P., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 7 lipca 2020 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 4 marca 2020 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło przekazane przez Sąd Okręgowy w Ł. pismo pełnomocnika pozwanego B. S.A. (z 19 lutego 2020 r.) wraz z wnioskiem o wyłączenie sędzi A. P. od udziału w rozpoznawaniu sprawy pod sygn. akt VIII Pa (…) toczącej się przed Sądem Okręgowym w Ł. (dalej: wniosek). Pełnomocnik pozwanego wskazał we wniosku, że pismo składa w związku ze zobowiązaniem Sądu Okręgowego w Ł. dotyczącym ustosunkowania się do uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA 1-4110-1/20 (dalej: uchwała SN z 23 stycznia 2020 r.). W uzasadnieniu wniosku obszernie przytoczono treść uchwały SN z 23 stycznia 2020 r. wraz z jej uzasadnieniem. Jednocześnie we wniosku nie podniesiono żadnych zarzutów wobec sędzi A.P. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek, jak wynika z jego treści, został złożony z uwagi na wydanie uchwały SN z 23 stycznia 2020 r. 2 Uchwała ta, zgodnie z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20) uznana została za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. 1993, nr 61, poz. 284 ze zm.) i - w świetle art. 190 Konstytucji RP – od dnia opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest pozbawiona mocy prawnej i nie jest wiążąca dla sądów. Zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta RP, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony. Należy podkreślić, że kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. W polskim porządku prawnym nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania i tak też Sąd Najwyższy postanowił.