I NWW 40/20

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2020-10-27

Skład orzekający: Maria Szczepaniec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego, oparty na uchwale Sądu Najwyższego uznanej za niezgodną z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania, ponieważ został on złożony w oparciu o uchwałę Sądu Najwyższego, która na mocy wyroku Trybunału Konstytucyjnego została uznana za niezgodną z Konstytucją RP. Uchwała ta, od dnia publikacji wyroku TK, jest pozbawiona mocy prawnej i nie jest wiążąca dla sądów. W polskim porządku prawnym nie istnieje możliwość kwestionowania prerogatywy Prezydenta RP w zakresie powoływania sędziów.
Stan faktyczny
Oskarżona złożyła wniosek o wyłączenie sędziego od rozpoznania sprawy przed Sądem Okręgowym. Podstawą wniosku była uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym. Sąd Najwyższy uznał, że uchwała, na której oparto wniosek, została uznana za niezgodną z Konstytucją RP przez Trybunał Konstytucyjny.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek o wyłączenie sędziego bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I NWW 40/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Maria Szczepaniec w sprawie z wniosku oskarżonej D. S. z dnia 3 lutego 2020 r. o wyłączenie sędziego B. K. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w L. pod sygn. akt IV K (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 27 października 2020 r., pozostawia wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Dnia 3 lutego 2020 r. oskarżona D. S. złożyła wniosek o wyłączenie sędziego B. K. od rozpoznania sprawy toczącej się przed Sądem Okręgowym w L. pod sygn. akt IV K (…) z uwagi na treść uchwały połączonych Izb Sądu Najwyższego z 23 stycznia 2020 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek, jak wynika z jego treści, został złożony ze względu na wydanie uchwały Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., BSA 1-4110-1/20. Uchwała ta, zgodnie z treścią wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 20 kwietnia 2020 r. (U 2/20) uznana została za niezgodną z art. 179, art. 144 ust. 3 pkt 17, art. 183 ust. 1, art. 45 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 7 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 2 i art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz.U. 2004, nr 90, poz. 864/30 ze zm.) oraz art. 6 ust. 1 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 2 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz.U. 1993, nr 61, poz. 284 ze zm.) i – w świetle art. 190 Konstytucji RP – od dnia opublikowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest pozbawiona mocy prawnej i nie jest wiążąca dla sądów. Zgodnie z art. 179 Konstytucji RP sędziowie są powoływani przez Prezydenta RP, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa, na czas nieoznaczony. Należy podkreślić, że kwestionowanie prerogatywy Prezydenta w zakresie powoływania sędziów jest niedopuszczalne. W polskim porządku prawnym nie istnieje bowiem unormowanie pozwalające na dokonywanie kontroli aktu powołania sędziego przez Prezydenta RP. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 26 § 3 u.SN, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania i tak też Sąd Najwyższy postanowił.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 179art. 144 ust. 3art. 183 ust. 1art. 45 ust. 1art. 8 ust. 1art. 7art. 2art. 4 ust. 3art. 6 ust. 1art. 190art. 26 § 3§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy