I NWW 216/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-09-03

Skład orzekający: Leszek Bosek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego - Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej świadczenia emerytalnego powinien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy - Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a nie przez Izbę Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego - Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej świadczenia emerytalnego winien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego rozpoznanie na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, to przepis ten został uznany za niezgodny z prawem Unii Europejskiej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, a także za niezgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z Konstytucji RP przez Sąd Najwyższy.
Stan faktyczny
Pełnomocnik ubezpieczonego złożył wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury policyjnej. Wniosek został przekazany do rozpoznania Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek powinien być rozpoznany przez Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy przekazał wniosek o wyłączenie sędziów do rozpoznania Sądowi Najwyższemu - Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 216/24 POSTANOWIENIE Dnia 3 września 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z odwołania K. G. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość emerytury policyjnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 3 września 2024 r., na skutek wniosku ubezpieczonego o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy II USKP 163/23, przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu - Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. UZASADNIENIE Pismem z 2 sierpnia 2024 r. pełnomocnik ubezpieczonego K. G. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego Leszka Bieleckiego, Jarosława Sobutki i Roberta Stefanickiego od rozpoznania sprawy II USKP 163/23. Pismem z 20 sierpnia 2024 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał powyższy wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NWW 216/24 2 Wniosek należało przekazać Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Po pierwsze, wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie dotyczącej świadczenia emerytalnego winien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego rozpoznanie na podstawie art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. 2024, poz. 622, dalej: „u.SN”), to wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Po drugie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 271/23; z 26 lipca 2023 r., I NWW 131/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23). Po trzecie, stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 26 § 2art. 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy