I NWW 93/24

Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych2024-04-09

Skład orzekający: Leszek Bosek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie pracowniczej powinien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, a jeśli nie, to czy można zastosować art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie pracowniczej powinien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego rozpoznanie na podstawie art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym, to Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis ten nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Ponadto, Sąd Najwyższy wielokrotnie wyrażał pogląd, że art. 26 § 2 ustawy o Sądzie Najwyższym nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z Konstytucji RP.
Stan faktyczny
Pełnomocnik K. C. złożył wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy dotyczącej wysokości emerytury policyjnej. Wniosek został przekazany Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy – Izba Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych przekazuje wniosek o wyłączenie sędziego do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych.

Pełny tekst orzeczenia

I NWW 93/24 POSTANOWIENIE Dnia 9 kwietnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Leszek Bosek w sprawie z odwołania K. C. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji w Warszawie o wysokość emerytury policyjnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 9 kwietnia 2024 r., na skutek wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego od rozpoznania sprawy II USK 272/23, przekazuje wniosek do rozpoznania Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. UZASADNIENIE Pismem z 19 marca 2024 r. pełnomocnik K. C. złożył do Sądu Najwyższego wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Romualda Dalewskiego od rozpoznania sprawy II USK 272/23. Pismem z 21 marca 2024 r. Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego przekazał powyższy wniosek Prezesowi Sądu Najwyższego kierującemu pracą Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: I NWW 93/24 2 Wniosek należało przekazać Sądowi Najwyższemu – Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Po pierwsze, wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego – Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie pracowniczej winien być rozpoznany przez Sąd Najwyższy – Izbę Pracy i Ubezpieczeń Społecznych. Nawet gdyby uznać, że istota wniosku uzasadnia jego rozpoznanie na podstawie art. art. 26 § 2 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (tekst jedn. Dz. U. 2023, poz. 1093 ze zm., dalej: „u.SN”), to wyrokiem z 5 czerwca 2023 r., C-204/21, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że przepis art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Po drugie, Sąd Najwyższy wyrażał już wielokrotnie pogląd, że art. 26 § 2 u.SN nie jest zgodny z zasadami rzetelnej legislacji wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 198/23; z 2 sierpnia 2023 r., I NWW 271/23; z 26 lipca 2023 r., I NWW 131/23; z 19 kwietnia 2023 r., I NWW 35/23). Po trzecie, stosowanie przepisu, którego wadliwość została formalnie stwierdzona rodzić może przewlekłość postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. [SOP] [ms]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 26 § 2art. 26 § 2art. 26 § 2art. 2§ 2§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy