I NWW 63/23

I NWW 63/23 POSTANOWIENIE Dnia 4 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Księżak w sprawie z powództwa M. J. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezesowi Sądu Okręgowego w K. i Skarbowi Państwa - Komendantowi Komendy Miejskiej w T., o zapłatę po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 kwietnia 2023 r., wniosku powoda o wyłączenie asesora sądowego E. D. Sądu Rejonowego w K. od orzekania w sprawie toczącej się przed Sądem Rejonowym w K. o sygn. II Cz […], stwierdza swą niewłaściwość i przekazać Sądowi Rejonowemu w K. wg właściwości. UZASADNIENIE Postanowieniem Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 lipca 2021 r., wydanym w sprawie C-204/21, Rzeczpospolita Polska została zobowiązana, natychmiast i do czasu wydania wyroku kończącego postępowanie w tej sprawie, m.in. do zawieszenia stosowania art. 26 §§ 2, 4-6 i art. 82 §§ 2-5 ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (dalej: „u.SN”), w zmienionym brzmieniu, jak również art. 10 ustawy z dnia 20 grudnia 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo o ustroju sądów powszechnych, ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw, przekazujących do wyłącznej właściwości Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego I NWW 63/23 2 rozpoznawanie zarzutów braku niezawisłości sędziego lub braku niezależności sądu. W ocenie Sądu Najwyższego wskazane postanowienie, zgodnie z zasadami efektywności i lojalnej współpracy, winno być wykonane – w zakresie posiadanych kompetencji – przez wszystkie organy państwa, w tym również przez organy wymiaru sprawiedliwości. W niniejszej sprawie realizacja przedmiotowego postanowienia Wiceprezesa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej musi zatem polegać na przekazaniu sprawy do sądu, który byłby właściwy do rozpoznania wniosku strony przy pominięciu dyspozycji art. 26 § 2 u.SN. Przy pominięciu treści wskazanego przepisu sprawa, w której został złożony wniosek o wyłączenie sędziego – tocząca się przed nie należy do właściwości Sądu Najwyższego - Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych, określonej w art. 26 § 1 u.SN. Wobec powyższego, Sąd Najwyższy stwierdził swoją niewłaściwość i przekazał sprawę według właściwości. [SOP] [ł.n]