I NZ 15/23

I NZ 15/23 POSTANOWIENIE Dnia 28 czerwca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Wiak w sprawie ze skargi M.J. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. I ACa 1046/21, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 28 czerwca 2023 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2023 r., sygn. akt I NSP 284/22, odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Pismem z 15 marca 2023 r. pełnomocnik M.J. (dalej: „skarżący”) przesłał zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 1 marca 2023 r. (I NSP 284/22), żądając w nim uchylenia wskazanego orzeczenia oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów zastępstwa prawnego w niniejszym postępowaniu i kosztów skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w przypadku ich poniesienia. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Najwyższy błędnie uznał, iż istnieje ograniczony katalog postępowań, w jakich możliwe jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania. W związku z powyższym doszło do niesłusznego odrzucenia jego skargi. Skarżący zaznaczył ponadto, że wniósł on skargę w postępowaniu zasadniczym w sprawie, wskazując jedynie, iż jest ono przewlekłe z powodu przewlekłości I NZ 15/23 2 postępowania wpadkowego. Zdaniem skarżącego nie są to jednak dwa odrębne postępowania, ale jedno postępowanie mające swoje odrębne etapy, czyli tzw. postępowania wpadkowe. Skarżący wniósł również o zwolnienie go z kosztów sądowych, natomiast w pismem 19 marca 2023 r. zwrócił się do Sądu Najwyższego o ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu – w związku z nagłym zachorowaniem dotychczasowego pełnomocnika z wyboru. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm., dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość postępowania”), w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek skargi sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy. Przedmiotowa sprawa dotyczy postępowania cywilnego, w którym wniesienie zażalenia od postanowienia Sądu Najwyższego jest niedopuszczalne (m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 20 stycznia 2010 r., II PZ 29/09; z 22 listopada 2010 r., III SO 3/10; z 21 marca 2018 r., V CZ 71/17; 29 lipca 2020 r., IV CSK 132/19). Niezależnie od powyższego, w orzecznictwie przyjmuje się, że na postanowienie dotyczące przewlekłości postępowania zażalenie nie przysługuje (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 23 marca 2006 r., III SPZP 3/05; postanowienia Sądu Najwyższego z: 12 stycznia 2022 r., I NO 71/21; 1 września 2022 r., I NZ 13/22). Postępowanie prowadzone na podstawie przepisów ustawy o skardze na przewlekłość postępowania nie jest bowiem samodzielnym postępowaniem co do istoty sprawy. I NZ 15/23 3 Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość postępowania w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 373 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji. Z uwagi na odrzucenie zażalenia, bezprzedmiotowe stało się rozpoznawanie wniosków skarżącego o zwolnienie z kosztów sądowych i ustanowienie dla niego pełnomocnika z urzędu. (ZG) [ł.n]