I NZ 38/24

I NZ 38/24 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Pastuszko w sprawie z powództwa K. spółki akcyjnej w R. przeciwko S. AG w B. (Szwajcaria) i S.1 spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w W. o zapłatę i ustalenie, w przedmiocie wniosków powoda o wyłączenie od orzekania w sprawie II CSKP 1552/22 Sędziów Sądu Najwyższego Agnieszki Jurkowskiej-Chocyk, Krzysztofa Grzesiowskiego i Dariusza Pawłyszcze, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2024 r. zażalenia powoda na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. I NWW 197/24, odrzuca zażalenie. [D.Z.] UZASADNIENIE Postanowieniem z 31 lipca 2024 r., I NWW 197/24, Sąd Najwyższy, w sprawie z powództwa K. spółki akcyjnej w R. przeciwko S. AG w B. (Szwajcaria) i S.1 spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Warszawie o zapłatę i ustalenie, w przedmiocie wniosków powoda z 11 lipca 2024 r. o wyłączenie od orzekania w I NZ 38/24 2 sprawie II CSKP 1552/22 SSN Agnieszki Jurkowskiej-Chocyk, SSN Krzysztofa Grzesiowskiego i SSN Dariusza Pawłyszcze oddalił wnioski. Pismem z 18 września 2024 r. (data prezentaty) powód zaskarżył w całości postanowienie Sądu Najwyższego z 31 lipca 2024 r., I NWW 197/24 i wniósł o jego zmianę poprzez uwzględnienie wniosków o wyłączenie SSN Agnieszki Jurkowskiej-Chocyk, SSN Krzysztofa Grzesiowskiego i SSN Dariusza Pawłyszcze od orzekania w sprawie II CSKP 1552/22. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Stosownie do art. 3941 § 11 k.p.c., zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje także w razie uchylenia przez sąd drugiej instancji wyroku sądu pierwszej instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Z kolei jak stanowi art. 3941 § 3 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio art. 394 § 2 i 3, art. 395, art. 397 § 1 i 11, art. 3986 § 3, art. 39814, art. 39815 § 1 zdanie pierwsze, art. 39816, art. 39817 i art. 39821. Wobec powyższego należy stwierdzić, że w obecnym stanie prawnym nie ma podstaw do wniesienia tego środka od orzeczenia Sądu Najwyższego w przedmiotowej sprawie. Z przywołanych przepisów wynika, że postanowienie Sądu Najwyższego w kwestii oddalenia wniosku o wyłączenie sędziów nie zostało objęte żadnym szczególnym trybem postępowania zażaleniowego, a jednocześnie nie da się przyjąć, że jest to postanowienie podlegające zaskarżeniu wydane w toku kontroli instancyjnej. Sąd Najwyższy nie rozpoznaje sprawy w toku instancji, lecz poza tokiem instancji w szczególnych przypadkach wymienionych w ustawie. Wynika z tego, że Sąd Najwyższy rozpoznaje sprawy wyraźnie przypisane (zob. postanowienia I NZ 38/24 3 Sądu Najwyższego z: 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane tam orzecznictwo; 27 kwietnia 2017 r., I PZ 2/17; 18 maja 2022 r., I NO 5/22). Na niezaskarżalność orzeczeń Sądu Najwyższego zwracał uwagę w swoim orzecznictwie również Trybunał Konstytucyjny. W wyroku z 13 października 2015 r., SK 63/12, Trybunał stwierdził mianowicie, że ogólna zasada niezaskarżalności orzeczeń wydawanych przez Sąd Najwyższy uwarunkowana jest modelem funkcjonowania Sądu Najwyższego w systemie organów władzy sądowniczej. Zaskarżone postanowienie nie należy do żadnej z kategorii spraw wymienionych w art. 3941 § 1 i 11 k.p.c. i z tych względów nie podlega zaskarżeniu. Wniesione zażalenie należy zatem odrzucić jako niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 395 § 1 w zw. z art. 397 § 11 w zw. z 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia. [D.Z. [ał]]