II NSK 72/23

II NSK 72/23 POSTANOWIENIE Dnia 17 sierpnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Żmij w sprawie z powództwa D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 17 sierpnia 2023 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 28 września 2022 r., sygn. akt VII AGa 669/22: 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. zasądza od D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 28 września 2022 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie w sprawie VII AGa 669/22 z powództwa D. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki o wymierzenie kary pieniężnej, na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt XVII AmE 109/20 oddalającego odwołanie powoda od decyzji pozwanego oraz obciążającego powodową spółkę kosztami postępowania, (1) oddalił apelację oraz (2) zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym. II NSK 72/23 2 Skargą kasacyjną z 9 stycznia 2023 r., uzupełnioną pismem z 2 lutego 2023 r. D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w W., zaskarżyła ww. wyrok w całości, wnosząc o jego uchylenie w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez uwzględnienie apelacji i zmianę wyroku sądu pierwszej instancji poprzez uwzględnienie złożonego odwołania oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego za pierwszą i drugą instancję, ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, a także o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jako przyczynę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący wskazał potrzebę wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości. Pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki w odpowiedzi na skargę kasacyjną z 9 marca 2023 r. wniósł o odmowę przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, względnie oddalenie skargi kasacyjnej oraz o zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie spełniała ustawowych przesłanek koniecznych dla przyjęcia jej do rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli (1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, (2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, (3) zachodzi nieważność postępowania lub (4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący oparł na przesłance uregulowanej w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c. W jego ocenie w sprawie zaistniała potrzeba wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości, tj. art. 7, 77 oraz 189e k.p.a. przy czym uzasadnienie wniosku o przyjęcie II NSK 72/23 3 skargi kasacyjnej do rozpoznania sprowadza się do wykazania rozbieżności w orzecznictwie w zakresie wykładni pojęcia siły wyższej. Oparcie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania na potrzebie wykładni przepisów prawa budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) wymaga wykazania, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, jest przedmiotem rozbieżnej wykładni w orzecznictwie i na czym rozbieżność ta polega, co wymaga przytoczenia orzeczeń sądów wydanych w takich samych lub istotnie zbliżonych stanach faktycznych, względnie, jaki konkretny przepis prawa, zastosowany w danej sprawie, wymaga interpretacji ze strony Sądu Najwyższego, z czego potrzeba ta wynika i z jakich powodów dotychczasowy dorobek doktryny i orzecznictwa jest w tej mierze niewystarczający (postanowienie Sądu Najwyższego z 7 czerwca 2023 r., I CSK 977/23). W ocenie Sądu Najwyższego, skarżąca nie wykazała, że istnieje potrzeba wykładni art. art. 7, 77 oraz 189e k.p.a. w zakresie wskazanym w skardze, w szczególności też dlatego, że przepisy art. 7 i 77 k.p.a. nie odnoszą się do pojęcia siły wyższej, tak jak ma to miejsce w przypadku art. 189e k.p.a. Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie ma pogłębionego wywodu dotyczącego rozbieżności w wykładni powołanych w skardze przepisów. Skarżący ograniczył się jedynie do streszczenia wykładni pojęcia siły wyższej dokonanej przez sąd pierwszej i drugiej instancji oraz do lakonicznego i arbitralnego stwierdzenia, że w orzecznictwie sądów istnieje rozbieżność co do wykładni ww. pojęcia nie wskazując ani jednej sygnatury akt i nie przytaczając ani jednego stanowiska, któregokolwiek z sądów Polsce. Zdaniem Sądu Najwyższego, uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przekonuje co do występowania w sprawie potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i tym samym konieczności przyjęcia skargi do rozpoznania. Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (pkt 1 postanowienia), nie znajdując też okoliczności, które obowiązany jest brać pod uwagę z urzędu w ramach przedsądu. II NSK 72/23 4 O kosztach postępowania kasacyjnego (pkt 2 postanowienia) orzeczono na podstawie art. 98 i 99 w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c., z uwzględnieniem § 14 ust. 2 pkt 3 w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz.U. 20, poz. 265 ze zm.). Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. (P.S.) [ms]