II NSK 73/25

II NSK 73/25 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Oktawian Nawrot w sprawach: z zażalenia J.W. na postanowienie Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25 (I NZ 49/25), ze skargi J.W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Apelacyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. I As 27/25 (I NSP 235/25), ze skargi J.W. na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki w postępowaniu przed Sądem Okręgowym w Łodzi (sprawa Sądu Apelacyjnego w Lublinie I As 27/25), z powództwa J.W. przeciwko Skarbowi Państwa – Prezydentowi Miasta Ł., Gminie Ł., Sądowi Rejonowemu dla Łodzi-Śródmieścia w Łodzi, M.P. oraz M. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. o ochronę dóbr osobistych (sprawa Sądu Okręgowego w Łodzi II C 2856/24), na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 4 listopada 2025 r., w przedmiocie skargi kasacyjnej J.W. od postanowienia Sądu Najwyższego z 19 września 2025 r. sygn. I NZ 49/25, od postanowienia Sądu Najwyższego z 15 lipca 2025 r., sygn. I NSP 235/25, od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi z 16 kwietnia 2025 r., sygn. I As 27/25, od zarządzenia przewodniczącego z 28 stycznia 2025 r., sygn. II C 2856/24, od wezwania do uzupełnia braków formalnych pozwu z 13 stycznia 2025 r. sygn. II C 2856/24, odrzuca skargę. UZASADNIENIE II NSK 73/25 2 Skargą kasacyjną z 8 października 2025 r. J.W. zaskarżył: postanowienie Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 19 września 2025 r., sygn. akt I NZ 49/25, odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25, postanowienie Sądu Najwyższego Izby Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych z dnia 15 lipca 2025 r., sygn. akt I NSP 235/25, odrzucające skargę na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I As 27/25, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2025 r., sygn. akt I As 27/25, oddalające skargę na bezczynność Sądu Okręgowego w Łodzi w sprawie rozpatrzenia pozwu skarżącego o naruszenie dóbr osobistych, wniesionego do Sądu Okręgowego w Łodzi dniu 27 grudnia 2024 r., zarządzenie Przewodniczącego w osobie sędzi Sądu Okręgowego w Łodzi II Wydział Cywilny K.W. z dnia 28 stycznia 2025 r., sygn. akt II C 2856/24, o zwrocie pozwu oraz wezwanie z dnia 13 stycznia 2025 r., sygn. akt II C 2856/24, do usunięcia braków formalnych pozwu przez oznaczenie daty wymagalności roszczenia w terminie 7 dni pod rygorem jego zwrotu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 3986 § 2 k.p.c., sąd drugiej instancji odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z kolei § 3 przytoczonego przepisu stanowi, że Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną, II NSK 73/25 3 która podlegała odrzuceniu przez sąd drugiej instancji, albo zwraca ją temu sądowi w celu usunięcia dostrzeżonych braków. W niniejszym postępowaniu skarżący zaskarżył orzeczenia Sądu Najwyższego, postanowienie Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalające skargę na przewlekłość postępowania, zarządzenie o zwrocie pozwu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych. W odniesieniu do orzeczeń Sądu Najwyższego wskazać należy, że nie podlegają one zaskarżeniu. Orzeczenia wydane przez Sąd Najwyższy są ostateczne i nie przysługują na nie żadne środki zaskarżenia, w tym skarga kasacyjna (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 1 kwietnia 2025 r., I NZ 9/25, postanowienie Sądu Najwyższego z 10 grudnia 2024 r., I CNP 109/24). W świetle art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje także od postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalającego skargę na przewlekłość postępowania, gdyż nie jest to prawomocny wyrok ani postanowienie w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania, kończące postępowanie w sprawie. Z tego samego względu niedopuszczalna jest również skarga na kasacyjna od zarządzenia o zwrocie pozwu oraz od wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Podkreślić należy, że zarówno zarządzenie o zwrocie pozwu, jaki i wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie są orzeczeniami sądu, a więc nie stanowią wyroków, postanowień ani nakazów zapłaty. W konsekwencji nie mogą być przedmiotem skargi kasacyjnej. Reasumując art. 3981 § 1 k.p.c. nie daje podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowień Sądu Najwyższego, postanowienia Sądu Apelacyjnego w Łodzi oddalającego skargę na przewlekłość postępowania ani od zarządzenia o zwrocie pozwu czy wezwania do uzupełnienia braków formalnych. Skargę kasacyjną należało zatem uznać za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w postępowaniu wszczętym w wyniku wniesienia skargi kasacyjnej obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, gdyż postępowanie toczy się przed Sądem Najwyższym. Oznacza to, że w tym postępowaniu zdolność strony II NSK 73/25 4 do samodzielnego podejmowania czynności procesowych (zdolność postulacyjna) jest wyłączona (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 2024 r., I CSK 3518/24). W niniejszej sprawie skargę kasacyjną skarżący wywiódł osobiście, a zatem bez wymaganej reprezentacji przez profesjonalnego pełnomocnika. W sprawie nie zachodzą też przesłanki do zastosowania art. 871 § 2 k.p.c. Powyższe stanowi odrębną, samoistną przyczynę odrzucenia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie powołanych przepisów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [P.Sz.]