II NSKP 69/23

II NSKP 69/23 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Wojciechowski w sprawie z powództwa I. spółka z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Ż., N. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K., "N." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. przeciwko Prezesowi Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o zawarcie porozumienia ograniczającego konkurencję na posiedzeniu niejawnym w Izbie Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych w dniu 10 grudnia 2025 r., w przedmiocie wniosku pełnomocnika powoda "N." spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia wniosku o przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi świadczącemu pomoc prawną z urzędu oraz wniosku pozwanego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu umarza postępowanie wywołane wnioskami o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z 3 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. II NSKP 69/23 Sąd Najwyższy (1) oddalił obie skargi kasacyjne; (2) zasądził od powoda „N.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 360 zł (trzysta II NSKP 69/23 2 sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodom wyroku do dnia zapłaty; (3) zasądził od powoda I. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ż. na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów kwotę 360 zł (trzysta sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia powodom wyroku do dnia zapłaty; (4) przyznał od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego I. K. wynagrodzenie w kwocie 540 zł (pięćset czterdzieści złotych) powiększone o należny podatek od towarów i usług 23 %, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi „N.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. z urzędu w postępowaniu kasacyjnym. Zarządzeniem z 3 czerwca 2025 r. nakazano doręczyć odpis ww. orzeczenia wraz z uzasadnieniem pełnomocnikom stron po sporządzeniu uzasadnienia Zarządzenie zostało wykonane 4 września 2025 r. (k. 123). Pismem z 17 września 2025 r. pozwany złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu. Zarządzeniem z 23 września 2025 r. nakazano ponownie wykonać punkt 1 zarządzenia z 3 czerwca 2025 r. i odpis orzeczenia z 3 czerwca 2025 r. wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron, jednocześnie informując, iż na skutek omyłki sporządzono odpis jedynie pierwszej strony orzeczenia (k. 101) tj. z pominięciem punktów 3 oraz 4 (k. 101 verte). Pismem z 26 września 2025 r. powód „N.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. złożył wniosek o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu pełnomocnika z urzędu. Pismem z 6 października 2025 r. pozwany cofnął wniosek o rozstrzygnięcie o kosztach procesu (k. 146). Zarządzeniem z 3 listopada 2025 r. zwrócono się do pełnomocnika powoda „N.” sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w Ł. – r. pr. I. K. o udzielenie odpowiedzi, czy wobec odebrania w dniu 14 października 2025 r. prawidłowego odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (k. 148) podtrzymuje wniosek z 26 września 2025 r. o uzupełnienie II NSKP 69/23 3 wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu tytułu świadczenia pomocy prawnej z urzędu (k. 141), w terminie tygodniowym pod rygorem uznania, iż wniosek ten jest bezprzedmiotowy. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Zgodnie z art. 355 k.p.c. sąd umorzy postępowanie, jeżeli powód ze skutkiem prawnym cofnął pozew, strony zawarły ugodę lub została zatwierdzona ugoda zawarta przed mediatorem albo z innych przyczyn wydanie wyroku stało się zbędne lub niedopuszczalne. W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się, że zbędność wydania orzeczenia ma miejsce też wówczas, gdy cel postępowania został osiągnięty w inny sposób (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2023 r., II NSNc 79/23). Wobec cofnięcia wniosku pozwanego Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów o uzupełnienie wyroku w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu (k. 146) oraz pozostawienie bez odpowiedzi zarządzenia Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 2025 r. odebranego 14 listopada 2025 r. przez pełnomocnika powoda „N.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w Ł. (k. 151), Sąd Najwyższy umorzył postępowanie wywołane wnioskami ww. stron jako bezprzedmiotowe. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie na podstawie art. 355 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. i art. 39810 zd. 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. [r.g.]