II ARN 3/89

WyrokSąd Najwyższy1989-08-02

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowo zinterpretował art. 42 ust. 1 prawa lokalowego, przyjmując, że osoba pozostała w lokalu opuszczonym przez rodziców jest jego lokatorem?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poprzedzające go decyzje. Uznał, że NSA sprzecznie z materiałem dowodowym przyjął, iż Jerzy S. pozostał w lokalu opuszczonym przez rodziców. Ponadto, wykładnia art. 42 ust. 1 prawa lokalowego dokonana przez NSA była sprzeczna z celem przepisu i jego społeczną funkcją.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, w którym uznał, że Jerzy S. pozostał w lokalu opuszczonym przez rodziców. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poprzedzające go decyzje.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej (...) Urzędu Wojewódzkiego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 8 marca 1988 r. SA/Kr 52/88uchyla zaskarżony wyrok oraz poprzedzające go decyzje (...).Uzasadnienie faktyczneNaczelny Sąd Administracyjny sprzecznie z materiałem dowodowym sprawy przyjął, że Jerzy S. pozostał w lokalu opuszczonym przez rodziców i dokonał wykładni art. 42 ust. 1 prawa lokalowego sprzecznej z celem przepisu i jego społeczną funkcją.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 42 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026.