II ARN 8/89

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi Towarzystwa Przyjaciół Chorych "Hospicjum" (...) na decyzję Ministra Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (...) w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 20 grudnia 1982 r. o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji (...) na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 sierpnia 1988 r. IV SA 424/86oddala rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneNaruszenie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przez decyzję o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji jest bezspornie naruszeniem prawa, jednakże nie w każdym wypadku jest to rażące naruszenie prawa. Zależy to bowiem od tego w jakim zakresie rzeczowym i w jakim rozmiarze decyzja nie respektuje ustaleń planu. Dla oceny tej nie są tu bez znaczenia wszelkie inne okoliczności wiążące się z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz projektowaną inwestycją.Zlokalizowanie na tym terenie schroniska dla nieuleczalnie chorych - inwestycji służącej opiece społecznej i ochronie zdrowia, a więc mającej na celu zaspokojenie potrzeb ludności sensu largo, jawi się tu zatem jako czynność mieszcząca się w "strategicznej" koncepcji miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego osiedla z 1977 r., nie naruszająca zasadniczych, kierunkowych ustaleń tego planu.Sam fakt, że osoby i instytucje zainteresowane lokalizacją inwestycji są przeciwko określeniu miejsca jej zlokalizowania w decyzji o ustaleniu miejsca i warunków realizacji inwestycji oczywiście nie świadczy o wydaniu tej decyzji z rażącym naruszeniem prawa.Dla uznania, że zaskarżony wyrok rażąco nie narusza prawa nie są wreszcie bez znaczenia społeczne konsekwencje jego wydania. Rażącego naruszenia prawa przez orzeczenie nie można bowiem pojmować wyłącznie jako co prawda kwalifikowanej rozmiarem naruszenia, ale jedynie formalnej sprzeczności orzeczenia z określonymi przepisami prawa. Naruszenie prawa przez orzeczenie jest bowiem rażące, gdy skutkiem tego naruszenia jest powstanie stanu w odczuciu społecznym niemożliwego do zaakceptowania.