III ARN 81/88

WyrokSąd Najwyższy1989-05-30

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przepisów dotyczących odległości między budynkami, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, może być usprawiedliwione brakiem niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, nie dopuszczają wyjątków w zakresie zachowania wymaganych odległości między budynkami. Naruszenie tych odległości musi być traktowane jako wadliwe usytuowanie budynku, które powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia, bez możliwości oceny indywidualnych okoliczności.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję o rozbiórce budynku letniskowego. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, który został zaskarżony rewizją nadzwyczajną przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Kwestią sporną było, czy lokalizacja budynku z naruszeniem wymaganych odległości może być usprawiedliwiona brakiem zagrożenia pożarowego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Głównego Architekta Wojewódzkiego (...) w przedmiocie rozbiórki budynku letniskowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 1988 r. IV SA 473/88;uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.Uzasadnienie faktycznePrzepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62) nie są wyczerpujące i spójne, nastręczając tym trudności w stosowaniu i wykładni.Brak jednak w świetle jego przepisów podstaw do przyjęcia - jak to uczynił Sąd Administracyjny - że zlokalizowanie budynku bez zachowania wymaganych odległości może nie powodować niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia przez zagrożeniem pożarem.Naruszenie tych odległości musi więc - bez możliwości wyjątków - oznaczać, iż wadliwie zlokalizowany budynek powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia.Nawet, gdyby wadliwe usytuowanie samowolnie wzniesionego budynku wymuszało na właścicielu nieruchomości sąsiedniej odpowiednie korekty swoich zgodnych z planem zagospodarowania zamierzeń co do jej zabudowy, mogłoby takie działanie dopuszczającego się samowoli być ocenione jako niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia.

Powiązane orzeczenia

Źródło: Sąd Najwyższy, repozytorium https://repozytorium2.sn.pl, pozyskano 29.10.2026. Treść przetworzona przez legal-ai.pl (konwersja tekstu, podział na fragmenty, analiza AI, powiązania z innymi danymi); Sąd Najwyższy nie zatwierdza tych materiałów ani nie ponosi za nie odpowiedzialności.