III ARN 81/88

WyrokSąd Najwyższy1989-05-30

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy naruszenie przepisów dotyczących odległości między budynkami, określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, może być usprawiedliwione brakiem niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uznał, że przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki, nie dopuszczają wyjątków w zakresie zachowania wymaganych odległości między budynkami. Naruszenie tych odległości musi być traktowane jako wadliwe usytuowanie budynku, które powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia, bez możliwości oceny indywidualnych okoliczności.

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła skargi na decyzję o rozbiórce budynku letniskowego. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, który został zaskarżony rewizją nadzwyczajną przez Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego. Kwestią sporną było, czy lokalizacja budynku z naruszeniem wymaganych odległości może być usprawiedliwiona brakiem zagrożenia pożarowego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego i oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Głównego Architekta Wojewódzkiego (...) w przedmiocie rozbiórki budynku letniskowego na skutek rewizji nadzwyczajnej Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 1988 r. IV SA 473/88;uchyla zaskarżony wyrok i oddala skargę.Uzasadnienie faktycznePrzepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. Nr 17, poz. 62) nie są wyczerpujące i spójne, nastręczając tym trudności w stosowaniu i wykładni.Brak jednak w świetle jego przepisów podstaw do przyjęcia - jak to uczynił Sąd Administracyjny - że zlokalizowanie budynku bez zachowania wymaganych odległości może nie powodować niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia przez zagrożeniem pożarem.Naruszenie tych odległości musi więc - bez możliwości wyjątków - oznaczać, iż wadliwie zlokalizowany budynek powoduje niebezpieczeństwo dla ludzi i mienia.Nawet, gdyby wadliwe usytuowanie samowolnie wzniesionego budynku wymuszało na właścicielu nieruchomości sąsiedniej odpowiednie korekty swoich zgodnych z planem zagospodarowania zamierzeń co do jej zabudowy, mogłoby takie działanie dopuszczającego się samowoli być ocenione jako niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych dla otoczenia.

Powiązane orzeczenia

III ARN 17/95 1995-07-06Czy dopuszczalne jest usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego bezpośrednio przy granicy działki, jeśli na sąsiedniej działce istnieje zabudowa w odległości większej niż 4 m od granicy, a odległość między budynkam…
III RN 101/02 2003-10-03Czy organ nadzoru budowlanego ma obowiązek nakazać usunięcie otworów okiennych w ścianie garażu usytuowanego przy granicy działki sąsiedniej, jeśli naruszają one przepisy techniczne dotyczące warunków budowlanych?
III ARN 20/83 1983-11-11Czy pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego zostało wydane z naruszeniem przepisów zarządzenia nr 9 Ministra Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 29 stycznia 1974 r., jeśli nie wykazano konkretnych naruszeń…
III ARN 73/95 1996-03-07Czy ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego z 1974 r. obejmuje także pozbawienie lub ograniczenie dopływu światła dziennego do znajdujących się na sąsiedniej dział…
III ARN 8/94 1994-03-03Czy naruszenie przepisów prawa budowlanego, polegające na udzieleniu pozwolenia na budowę budynku gospodarczego w odległości mniejszej niż przewidują przepisy, może być uznane za rażące naruszenie prawa w rozumieniu art.…

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026.