III PRN 4/89

WyrokSąd Najwyższy1989-10-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy zatarcie skazania za czyny popełnione po wyzwoleniu, takie jak rabunki i kradzieże rozbójnicze, może mieć wpływ na przyznanie uprawnień kombatanckich, jeśli charakter tych czynów jest nie do pogodzenia z godnością człowieka i podstawowymi wartościami humanizmu?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy uznał, że zatarcie skazania, mimo że wywiera skutki w prawie karnym, nie może mieć wpływu na przyznanie uprawnień kombatanckich, jeśli czyny popełnione przez osobę ubiegającą się o te uprawnienia są nie do pogodzenia z godnością człowieka i podstawowymi wartościami humanizmu. Charakter tych czynów jest bowiem nie do pogodzenia z preambułą ustawy o szczególnych uprawnieniach kombatantów, która wymaga, aby osoba ubiegająca się o takie uprawnienia była godna szacunku i uznania.

Stan faktyczny

Skarżący ubiegał się o stwierdzenie uprawnień kombatanckich. W przeszłości został skazany za czyny takie jak rabunki i kradzieże rozbójnicze popełnione po wyzwoleniu. Mimo że skazanie zostało zatarte, Zarząd Główny Związku Bojowników o Wolność i Demokrację odmówił stwierdzenia uprawnień, uznając, że charakter popełnionych czynów jest nie do pogodzenia z godnością człowieka i wartościami humanizmu. Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy oddalił rewizję nadzwyczajną Ministra Sprawiedliwości, utrzymując w mocy wcześniejsze orzeczenia odmawiające stwierdzenia uprawnień kombatanckich.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu sprawy ze skargi (...) na decyzję Zarządu Głównego Związku Bojowników o Wolność i Demokrację o stwierdzenie uprawnień kombatanckich na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości (...) od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 kwietnia 1988 r. II SA 811/87oddala rewizję nadzwyczajną.Uzasadnienie faktyczneZ treści wyroku karnego wynika, że skarżący po wyzwoleniu dopuścił się takich czynów /rabunków i kradzieży rozbójniczej/ działając z chęci zysku, które kolidują z godnością człowieka oraz podstawowymi wartościami humanizmu.Charakter tego zachowania się skarżącego jest nie do pogodzenia z preambułą do ustawy z dnia 26 maja 1982 r. o szczególnych uprawnieniach kombatantów Dz. U. Nr 16 poz. 122 ze zm.), to jest koniecznością stwierdzenia, że osoba ubiegająca się o przyznanie uprawnień kombatanckich jest godna szacunku i uznania.W tej sytuacji zatarcie skazania, wywierające bezpośrednie skutki w prawie karnym, nie może mieć wpływu na przyznanie skarżącemu uprawnień kombatanckich.

Powiązane orzeczenia

III AZP 6/84 1984-11-27Czy osobie, której skazanie przez Sąd PRL uległo zatarciu z mocy prawa, można odmówić wydania zaświadczenia stwierdzającego uprawnienia kombatanckie, powołując się na fakt skazania jako przyczynę odmowy?
III ARN 9/95 1995-04-06Czy pozbawienie uprawnień kombatanckich osoby, która uzyskała je wyłącznie z tytułu udziału w walce o utrwalenie władzy ludowej i była funkcjonariuszem aparatu bezpieczeństwa publicznego, jest zgodne z prawem, nawet jeśl…
IV CR 83/79 1979-04-04Czy sprawa o zobowiązanie do uzupełnienia zaświadczenia stwierdzającego udział w walce o utrwalenie władzy ludowej, które ma stanowić podstawę do nabycia uprawnień kombatanckich, jest sprawą cywilną podlegającą rozpoznan…
III ARN 30/96 1996-09-04Czy osoba, która uzyskała uprawnienia kombatanckie z tytułu uczestnictwa w latach 1944-1956 w walkach o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej, może je utracić, jeśli mogła je uzyskać także z innego tytułu, bez wszechs…
III PRN 3/88 1988-06-27Czy zatarcie skazania prowadzi do nieistnienia prawnych skutków skazania?

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026.